Το ακόλουθο κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Κηφισιά στο φύλλο της 6ης Μαΐου 2008 Έχουμε επομένως ανάγκη απο ριζική αναδιάταξη των εκπαιδευτικών δομών και στόχων ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης και να αντιμετωπισθούν ικανοποιητικά η ανεργία και οι λειτουργικές ανεπάρκειες βασικών υπηρεσιών. Έχουμε ταυτόχρονα ανάγκη ισχυρής ανάπτυξης των ερευνητικών δυνατοτήτων της χώρας όσο εισρέουν ακόμα κεφάλαια απο την κοινότητα. «Η συντεχνία των αγραμμάτων» συνεχίζει επιπλέον να αγνοεί τον μοναδικό τρόπο αναζωογόνησης των πανεπιστημίων μεσω της συνεργασίας τους με επιχειρήσεις, όπως στο εξωτερικό. «Η συντεχνία των αγραμμάτων» αναζητά ένα θαύμα για να μείνουν όλα ως έχουν, σε μια κοινωνία που άλλαξε, αλλα με περισσότερο χρήμα, χωρίς να προεξοφλούνται οι αναγκαίες δομικές αλλαγές των οποίων μόνο ψήγματα διαγνώσθηκαν στον νεο Νόμο Πλαίσιο για την Παιδεία, της κυρίας Γιαννάκου. Το θέμα των ιδιωτικών πανεπιστημίων σε μια τέτοια κατάσταση φαντάζει ως η μόνη ανανεωτική ελπίδα και ως η ρεαλιστικότερη των μεθόδων πληθυσμιακής αναδιάταξης των κρατικών πανεπιστημιακών σχολών με οτι μείνει να είναι αυστηρότερο, ποιοτικότερο και αποτελεσματικότερο και οπωσδήποτε σε αρμονία με τις ανάγκες του κόσμου που ένας απλός εγγράμματος αντιλαμβάνεται ότι πορεύονται μέσα απο επιχειρηματικές ανάγκες και οχι φιλοσοφικές αναζητήσεις καθοδηγούμενες απο κομματικές νομενκλατούρες.
Τα γεγονότα των καταλήψεων των πανεπιστημίων με αφορμή την εκλογή των πρυτανικών αρχών πoυ ο νέος Νόμος Πλαίσιο προβλέπει να γίνονται άμεσα απο το σύνολο των φοιτούντων και όχι από εκλέκτορες δηλαδή, τις εκλεγμένες αντιπροσωπείες των κομμάτων, έφερε στο προσκήνιο ακόμα μια φορά τα θέματα της παιδείας στο σύνολό τους.
Ως λαός, έχουμε διαμορφώσει την τάση να μιλάμε πολύ για πράγματα που ελάχιστα μας ενδιαφέρουν, διοτι πως αλλιώς να εξηγηθεί το οτι απο τη μια αποζητάμε την μόρφωση για τα παιδιά μας ώστε να γίνουν κάποια μέρα επιστήμονες και απο την άλλη αναγνωρίζουμε ότι αυτό είναι ανέφικτο διότι η χώρα δεν έχει πλέον δυνατότητες περαιτέρω απορρόφησης.
Αγνοούμε οτι είμαστε μία περιφερειακή χώρα και δεν μπορούμε να λειτουργούμε ως ο ομφαλός της γης ούτε καν της Ευρώπης.
Ξεχνάμε οτι για να απορροφά μια χώρα επιστήμονες θα πρέπει να έχει και ανάπτυξη ανάλογου επιπέδου ώστε να δημιουργούνται νέες και απαιτητικές θέσεις εργασίας. Η ανάπτυξη όμως που έχουμε οφείλεται στην κατασκευή έργων υποδομής απο το κράτος με οικονομική ενίσχυση απο την Ευρωπαϊκή ένωση και δεν απορροφά παρά ελάχιστους μηχανικούς και γεωλόγους.
Εμείς όμως συνεχίζουμε να εκπαιδεύουμε πάρα πολλούς. Περίπου 1900 έλληνες πολιτικοί μηχανικοί θα μπουν στην αγορά εργασίας φέτος, απο τα ελληνικά και τα ξένα εκπαιδευτικά ιδρύματα, ενώ δεν χρειαζόμαστε ούτε έναν διότι ήδη μας περισσεύουν.
Στην Ελλάδα διατηρούμε 5 τμήματα πολιτικών Μηχανικών ενώ στην Ολλανδία έχουν μόνο ένα παρά τον μεγαλύτερο πληθυσμό.
Ο αριθμός των ιατρών είναι ήδη ο μεγαλύτερος αναλογικά στην Ευρώπη, με την Αττική να διαθέτει συνολικά 23194 ή 5,88 ανά 1000 κατοίκους
Το 67% των αποφοίτων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι απόφοιτοι Ενιαίου Λυκείου ενω στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες το 70% είναι απόφοιτοι Τεχνικών Λυκείων.
Το αποτέλεσμα είναι ότι όλοι οι απόφοιτοι της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης συνωστίζονται για μια θέση σε πανεπιστημιακή σχολή ιδιαίτερα μετά την «αναβάθμιση» και των ΤΕΙ που πρακτικά υποβαθμίσθηκαν λόγω της αδυναμίας τοποθέτησης των αποφοίτων τους σε θέσεις εργασίας.
Ο συνωστισμός αυτός συνεχίζεται αργότερα για μια θέση στο κράτος διότι οι ιδιωτικές εταιρείες δεν μπορούν να απορροφήσουν αποφοίτους όπως της πολυπληθούς φιλοσοφικής σχολής.
Για να γίνει αυτό κατανοητό θα πρέπει να δούμε ότι οι 830 απο τις 930 χιλιάδες επιχειρήσεις έχουν <>
Με όλα αυτά κατά νου «η συντεχνία των αγραμμάτων» στα πανεπιστήμια αντιδρά στον περιορισμό των άσκοπων πτυχίων και στην ανάπτυξη αντίθετα υποδομών για τεχνικούς ικανούς να καλύψουν θέσεις όπου παρατηρούνται ελλείψεις και τελικά καλύπτονται απο έμπειρους οικονομικούς μετανάστες.
Ταυτόχρονα τα κλειστά επαγγέλματα ζουν και βασιλεύουν με τους Συμβολαιογράφους να αποτελούν το πλέον προκλητικό παράδειγμα σε μια χώρα που οι κάτοικοί της λατρεύουν την ιδιοκτησία... Έτσι διατηρούμε μια υπερτροφική πανεπιστημιακή κοινότητα που παράγει ότι δεν χρειαζόμαστε και σε μη ανταγωνιστική ποιότητα για εργασία διότι ασφαλώς οι νέοι δεν σπουδάζουν μόνο για να μορφωθούν... Όσοι ξεχωρίζουν φεύγουν στο εξωτερικό με τον συνολικό αριθμό τους να αγγίζει ήδη τις 500000 τα τελευταία 10 χρόνια.
Έτσι καταλήξαμε να δίνουμε δουλειά στους κορνιζάδες πιστοποιητικών σπουδών ενω «οι συντεχνίες των αγραμμάτων», συνεπικουρούμενες απο πολιτικές παρατάξεις, φωνάζουν για «πτυχία με αξία» και «δουλειά με δικαιώματα»
Τέτοια όμως τέχνη, τέχνη του μάγου που και πολλά πτυχία προσφέρει και θαυματουργά αποδεικνύονται στην διαδικασία εύρεσης εργασίας, δεν υπάρχει. Πρόκειται για μια αλήθεια που σε πείσμα των καιρών, αγνοούν οι πάντες και κυρίως όσοι έχουν την ευθύνη.
Το τραγικό όμως είναι οτι οι αλλαγές που θα φέρουν τον αέρα ανανέωσης δεν συζητούνται...
Παιδεία ναι αλλά για ποιους;
Εκπαίδευση ή Παιδεία;
Το ακόλουθο κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Κηφισιά στο φύλλο της 30ης Μαΐου 2008
Δυο είναι τα στοιχεία που πάντα θεωρούσα κυρίαρχα στην ζωή του ανθρώπου, η παιδεία και το περιβάλλον που εν συνεχεία θα μπορούσα να ισχυριστώ οτι είναι έκφραση της παιδείας και επομένως καταλήγω σε ένα και μοναδικό στοιχείο που αξίζει να αναφερόμαστε... στην Παιδεία.
Στη χώρα μας η Παιδεία ταυτίσθηκε με την εκπαίδευση και μάλιστα την αποστηθιστική εκπαίδευση... Έτσι καταλήξαμε να διαβάζουμε στα blogs ερωτήματα με την ορθογραφία και διατύπωση που ακολουθεί: «εχω ενα προβλημα οσο αναφορα στην αποστηθηση θεωριτικων μαθηματων, και και τυπων στη φυσικη και μαθηματικα... εχω ξοδεψει πολλεσ ωρες και ... στυλους γραφοντας τα σε τετραδια κ διαβαζοντας τα δεκαδες φορες, τα μαθαινω και την αλλη μερα δεν τα θυμαμαι...Μηπως ειναι δυσλεκτικο προβλημα;»
Η αγωνία του συγκεκριμένου μαθητή που ετοιμάζεται για τις Πανελλήνιες είναι έκδηλη... Φοβάται μην είναι δυσλεξικός ενω είναι γνωστό οτι η δυσλεξία είναι αδυναμία έκφρασης και οχι απομνημόνευσης... Οι δυσλεκτικοί μάλιστα είναι συχνότατα υπερεφυείς διότι είναι ιδιαίτερα παρατηρητικοί.
Και όμως, παρά την έκδηλη πλέον αγωνία των μαθητών, αγνοείται οτι εκείνο που λείπει από το εκπαιδευτικό μας σύστημα, είναι η παραστατική γνώση, η απεικόνιση δηλαδή της γνώσης με την άσκηση, το πείραμα και τον παραλληλισμό με όσα συμβαίνουν γύρω μας.
Θυμάμαι τις ασκήσεις στις εξετάσεις εφαρμοσμένων μαθηματικών στο Αγγλικό Πανεπιστήμιο που φοίτησα... Ποτέ δεν τις είχα ξαναντιμετωπίσει. Για την ακρίβεια δεν ήταν ακριβώς ασκήσεις αλλά καθημερινά πρακτικά προβλήματα επιχειρηματικής δραστηριότητας και πως θα μπορούσε να βελτιωθεί...
Επρόκειτο για ερωτήματα πραγματικής γνώσης που οχι μόνο έπρεπε να κατανοήσουμε αλλά και να απαντήσουμε ακολουθώντας πολλούς διαδρόμους κάθε ένας απο τους οποίους δήλωνε ένα διαφορετικό επίπεδο κατανόησης ενω καμιά απάντηση δεν αποτελούσε θέσφατο για λυσάρι ή για δημοσίευση σε σελίδες εφημερίδων... Οι πολλές όμως και διαφορετικές αντιμετωπίσεις ολοκλήρωναν την γνώση του συγκεκριμένου προβλήματος.
Έχουν περάσει πολλά χρόνια απο τότε και ασφαλώς τα Πανεπιστήμια της αλλοδαπής έχουν εν τω μεταξύ βελτιώσει περαιτέρω τις εκπαιδευτικές τεχνικές τους ενω διατηρούν την βασική πανεπιστημιακή εκπαίδευση στα 3 χρόνια (Υπεραρκετά αν ληφθεί υπ’οψιν η εντατική δουλειά που ακολουθεί τις υποχρεωτικές διαλέξεις και η μετεκπαιδευτική εργασία, ανάλογα με την εξειδίκευση του πτυχίου που ακολουθείται)
Εδώ μάθαμε εκτός απο την παπαγαλία, που συνεχίζουμε να τηρούμε με ευλάβεια, μέσω του μονού συγγράμματος που υποτίθεται οτι καταργήθηκε ως διδακτική τακτική, να δίνουμε τόση λίγη αξία στις πολλαπλές παραστάσεις γνώσης και στα εργαστήρια ώστε οι αγωνιούντες για την καριέρα τους μαθητές και φοιτητές να εξασφαλίζουν θέσεις ουραγού σε μια Ευρώπη που γίνεται καθημερινά ανταγωνιστικότερη.
Αν κάποιοι τα καταφέρνουν είναι διοτι αυτοί έχουν το χάρισμα αλλά και την επιμονή να αποκτούν το επιπλέον είτε στην γενικότερη γνώση είτε στην παραστατικοποίησή της με συστηματική παρακολούθηση των διαλέξεων και των εργαστηρίων υπό την προϋπόθεση οτι καταφέρνουν να βρουν τον εργαστηριακό βοηθό παρόντα και τα όργανα σε κατάσταση λειτουργίας.
Οι υπόλοιποι γίνονται θύματα ενός κακώς εννοούμενου προοδευτισμού, συνήθως αριστερών αποχρώσεων, που επιμένει στην προκρούστια λογική του υποβιβασμού της ποιότητας χάριν της ποσότητας. Είναι τέτοια η υπερβολή των προοδευτικών δυνάμεων της εκπαιδευτικής μας κοινότητας, που κατάφεραν να εξασφαλίσουν την «δημοκρατία» με την συσχέτιση δυνάμεων μεταξύ της ψήφου των φοιτητών και των πανεπιστημιακών για την εκλογή των πρυτανικών αρχών στο απίθανο 80/100 ενω στα Αγγλοσαξονικά πανεπιστήμια η σχέση παραμένει στο 20/100...
Ποιός καθηγητής θα τολμήσει να λειτουργήσει ως πραγματικός δάσκαλος σε ένα τόσο τραγελαφικό σύστημα και τι θα αποκομίσει; ποια ευχαρίστηση; ποιο κύρος και ποιο σεβασμό;
Οι ακραίοι αριστεριστές, στα πλαίσια του «δημοκρατικού» φρονήματος που τους διακρίνει, έφτασαν στο σημείο να ρίξουν τις κάλπες εκλογής των πρυτανικών αρχών στα δοχεία απορριμμάτων διότι δεν μπόρεσαν να περάσουν τη δική τους μπαχαλέικη γραμμή στην απομένουσα πλειοψηφική σπουδαστική κοινότητα...
Αναρωτιέται κανείς σε ποιο λεξικό οι τραμπουκισμοί αυτοί θεωρούνται δημοκρατικές εκφράσεις και με ποιά λογική η συντήρησή των αριστεριστών θεωρείται προοδευτική;
Δεν απαιτείται περίπλοκη συλλογιστική για να καταλήξει ο κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος στο ότι και με το 15% του ΑΕΠ η ποιότητα δεν θα άλλαζε δραματικά στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, διότι δεν είναι ακριβώς οικονομικό το κυρίαρχο πρόβλημα της σημερινής εκπαίδευσης αλλά συνειδησιακό, για το ποια ακριβώς πρέπει να είναι η μορφή της εκπαίδευσης σε ένα εξαιρετικά ανταγωνισμό περιβάλλον.
Η επιπλέον χρηματοδότηση θα μας δώσει ισως καλλίτερη εκπαίδευση αλλά είναι αμφίβολο εάν θα κάνει τους νεαρούς μαθητές έτοιμους για την πανεπιστημιακή μόρφωση και τους πανεπιστημιακούς φοιτητές έτοιμους για την εφαρμογή όσων έμαθαν στο «σεμινάριο» των πανεπιστημιακών τους χρόνων...
Μόνο αν δούμε την πανεπιστημιακή περίοδο ως ένα εκτεταμένο σεμινάριο και την υπόλοιπη ζωή σαν το πεδίο εφαρμογής αλλά και συνεχούς επιμόρφωσης, θα επανέλθουμε στην πορεία του ανταγωνισμού.
Μόνο αν ανασυγκροτήσουμε τα Πανεπιστημιακά προγράμματα σύμφωνα με τις ανάγκες της πλειοψηφίας χωρίς να αγνοείται και να προσβάλλεται η χαρισματική προσφορά των ολίγων, θα αποφύγουμε την πορεία του συνεχούς υποβιβασμού μας στην ευρωπαϊκή κοινότητα.
Μόνο εάν κατανοήσουμε ότι οι ιδεολογικές παρεκτροπές των μειονοτήτων, οχι μόνο δεν αναβαθμίζουν το εκπαιδευτικό μας σύστημα αλλά υποσκάπτουν τις δυνατότητές μας να σταθούμε ισχυροί μεταξύ εκείνων που ξεκίνησαν μεν αργά αλλά διαθέτουν ισχυρότερη θέληση επικράτησης και επιβολής απο εμάς... όπως συμβαίνει με όλους τους γειτονικούς μας λαούς.
Μόνο εάν αντιληφθούμε οτι δεν έχουμε ανάγκη απλά καλλίτερης εκπαίδευσης αλλά και αναβαθμισμένης παιδείας σε όλες τις εκφράσεις της ζωής μας, θα κατορθώσουμε να γυρίσουμε την πλάστιγγα υπέρ των συμφερόντων της χώρας και του λαού μας, δηλαδή όλων μας.
Το δένδρο της δικής μας και της διπλανής πόρτας.
Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στην τοπική εφημερίδα Κηφισιά, στις 23 Μαρτίου του 2008. Αποτελεί ένα ξέσπασμα ενάντια στην υποκρισία και στην μηχανιστική μας αντίδραση για τα πολλά και σοβαρά της καθημερινότητάς μας όπως το «περιβάλλον» που αν το δούμε πρακτικά δεν είναι αφηρημένο και αόριστο αλλά η αυλή μας, το πεζοδρόμιό μας ή έστω η γειτονιά μας... Μετα ας ρίξουμε την περισσή μας ενέργεια στα υπόλοιπα... στα δάση, στις λίμνες και στα ποτάμια της γής μας..., ακόμα και σ’όλο το πλανητικό μας σύστημα, εάν μάθουμε οτι και αυτό κινδυνεύει...
Ας ξεκινήσουμε όμως απο αυτό που μας αφορά άμεσα απο «Το δένδρο της δικής μας και της διπλανής μας πόρτας...»
Τελευταία γινόμαστε ολοένα και περισσότερο μάρτυρες μιας νέας κουλτούρας, της κουλτούρας του εθελοντισμού, των οργανώσεων για το καλό των άλλων, ενός δηλαδή γενικευμένου αλτρουισμού.
Ταυτόχρονα, αυξάνεται και η ευαισθητοποίησή μας για το περιβάλλον που ζούμε και κινούμαστε... ισως διοτι συνειδητοποιήσαμε πλέον οτι οι αποστάσεις μίκρυναν, ο χώρος μας «συρρικνώθηκε» και η απεραντοσύνη που νομίζαμε ότι υπήρχε δεν δικαιολογεί πια την αδιαφορία μας για οτι θεωρούσαμε μακρινό.
Έτσι φτάσαμε να μιλάμε για το περιβάλλον ίσως περισσότερο απο οτιδήποτε άλλο.
Η λέξη έγινε κωδικός επικοινωνίας, κλειδί για το άνοιγμα συζητήσεων που υποκατέστησαν άλλες με τις οποίες προσπαθούσαμε να απαντήσουμε στις υπαρξιακές μας αγωνίες ή να βρούμε λύσεις στις καθημερινές μας ανασφάλειες...
Θυμάμαι, τα χρόνια της εφηβείας, στην δεκαετία του 60, την δεκαετία που έφερε τις ανατροπές του Μαϊ του 68, ο προβληματισμός των συνομηλίκων μου ήταν για το πως θα βρούμε διεξόδους απο το σκληρό περιβάλλον της επιτήρησης των γονιών, των δασκάλων και της κοινωνίας γενικότερα. Τότε θέλαμε να πάρουμε ανάσες ζωής και ελευθερίας και το περιβάλλον περιοριζόταν σε αυτό των αισθήσεων εάν οχι και των ψευδαισθήσεων… Οπωσδήποτε δεν επρόκειτο για το φυσικό περιβάλλον για το οποίο αν ακούγαμε κάτι θα ήταν τα παράπονα κάποιου ηλικιωμένου για τις υγρασίες και τους πόνους απο τα αθροιτικά ή όπως έλεγαν τους «ρευματισμούς» και ας μην υπάρχει τέτοιος ιατρικός όρος.
Γα τα δένδρα και το πράσινο ούτε λόγος να γίνεται... Όσοι μπορούσαν ξεπάτωναν και τα μεινεμένα ώστε η οικοδομή του εργολάβου να έχει άπλετο φως... τουλάχιστον όσο θα καθυστερούσε να το δώσει με αντιπαροχή και ο γείτονας...
Σιγά-σιγά το άπλετο περιοριζόταν στο απόλυτα προβληματικό με σχεδόν άφαντες τις αχτίδες του ηλίου… Όμως δεν ήταν πολλά τα χρόνια που είχε εγκαταλείψει ο πολύς κόσμος την χωρίς φως και με την μοναδική βρύση στην πλατεία του χωριού επαρχία και οι μικροανέσεις της πόλης φάνταζαν ακόμα ονειρικές...
Τόφτιαξες το διαμέρισμα; άκουγες να ρωτούν συστηματικά και επίμονα όταν δεν άκουγες για τα αρθριτικά και τις υγρασίες…
Πέρασαν 40 τόσα χρόνια, μιάμιση γενιά σχεδόν και το όνειρο της ζωής στην πόλη φθάρηκε…
Η πόλεις μας έγιναν σχεδόν αφόρητες αφού στήθηκαν χωρίς προγραμματισμό και υποδομές, χωρίς φροντίδα για μια βελτιούμενη ανθρώπινη διαβίωση...
Πέρασαν 40 τόσα χρόνια που άλλαξαν τις συνήθειές μας και το όνειρο του αστικού διαμερίσματος πήρε την μορφή της περιαστικής δίπατης μεζονέτας με το σαλόνι κάτω και τα υπνοδωμάτια πάνω όπως τα παλιά χρόνια στο χωριό...
Πέρασαν 40 τόσα χρόνια και μάθαμε να φροντίζουμε πραγματικά τον χώρο που ζούμε αλλά δεν μάθαμε να κάνουμε το ίδιο και για τον χώρο που μας περιβάλλει...
Μας κέντρισαν όμως το ενδιαφέρον τα ξενόγλωσσα αρκτικόλεξα διαφόρων οργανώσεων για την προστασία του φυσικού πλούτου, της καφέ αρκούδας, της θαλάσσιας χελώνας, της φάλαινας, των δελφινιών...
Νιώσαμε αλτρουιστές, μπήκαμε σε οργανώσεις, αρχίσαμε να στέλνουμε εμβάσματα σε περιβαλλοντικές ομάδες και ακτιβιστές ακόμα και έξω απο τα σύνορά μας αλλά ταυτόχρονα συνεχίσαμε να πετάμε και τα σκουπίδια μας όπως παλιά, στο περιβάλλον...
Και τα λεφτά μας και τα σκουπίδια μας…
Πόσο παράξενοι είμαστε αλήθεια... ίσως διότι τα λεφτά μας χάσανε απο την αξία τους... χάσανε αρκετά χάριν της νεοπλουτίστικης νοοτροπίας μας και αρχίσαμε να τα βλέπουμε όλα μικρά, ασήμαντα και ανούσια εκτός ίσως απο το περιβάλλον...
Αυτό μας είπαν οτι είναι πολύ σημαντικό και πήραμε τα λόγια τους τις μετρητοίς..., αγχωθήκαμε ακούγοντας για την υπερθέρμανση του πλανήτη, ιδρώσαμε απο το φόβο και μόνο των πυρακτωμένων καλοκαιρινών μηνών που θα βράζουμε, της ΔΕΗ βοηθούσης, αφού τα κλιματιστικά μας θα μένουν χωρίς ενέργεια...
Μας έπιασε πανικός και αναζωπυρώθηκε το ξεχασμένο στο υποσυνείδητο ενδιαφέρον μας για το περιβάλλον, αρχίσαμε να τρέχουμε σε συναντήσεις, ομιλίες και εκδηλώσεις για την υπερθέρμανση του πλανήτη και στην διαδρομή βολεύουμε όπως ξέρουμε τα σκουπίδια μας... Και αν τυχαίνει να μη μας χωρά ο δρόμος ανεβάζουμε το τετράτροχο στο πεζοδρόμιο σπάζοντας τα δενδράκια που κάποιος φιλότιμος δήμαρχος φρόντισε να φυτεύσει χωρίς υποστήριξη. Δεν είχε πιθανόν κονδύλι για στύλους... μόνο για τα φυτά είχε και αυτά νεαρά για να κοστίζουν λίγο και να κρατήσουν ακόμα λιγότερο στους καλοκαιρινούς καύσωνες.
Έτσι 40 χρόνια μετά μάθαμε να τρέχουμε για το περιβάλλον αλλά στην διαδρομή να το τσαλαπατάμε, να το καταστρέφουμε και να το αγνοούμε... φανερώνοντας ξανά τα υπαρξιακά μας κενά όπως τότε, την δεκαετία του 60.
Ισως ο μόνος τρόπος να ξαναβρούμε την ισορροπία μας είναι να αρχίσουμε να παρατηρούμε το περιβάλλον όπως άλλοτε παρατηρούσαμε τους εαυτούς μας…, οχι επειδή μας το υπέδειξε η τάδε ή η δείνα οργάνωση αλλά επειδή το έχουμε εμείς ανάγκη δίπλα μας, στην πόρτα του σπιτιού μας, στο δρόμο μας και οχι μόνο στα μακρινά δάση που όσο και αν είναι πολύτιμα είναι το επόμενο βήμα... Πρέπει πρώτα να αρχίσουμε απο αυτό που μας αγγίζει, αυτό που θα δροσίζει τα καλοκαιρινά άγχη μας, το δένδρο της δικής μας και της διπλανής πόρτας.
Συνέχεια επικοινωνίας με την WWF Hellas για θέματα που δεν αφορούν αποκλειστικά την WWF Hellas.
Η επικοινωνία με την WWF Hellas ξεκίνησε απο την πρόταση της Οργάνωσης, με την μορφή προσχεδίου των δομών λειτουργίας ενός πλαισίου που θα υποδεχτεί το νέο Υπουργείο Περιβάλλοντος ώστε αυτό να μη εμφανιστεί ως ξένο σώμα και αποτύχει...
Ο γράφων θεωρεί ότι ναι, αυτή είναι μία χρήσιμη ενέργεια αλλά παραμένει εκτός του βασικού κορμού των ενεργειών μιας οργάνωσης με τα χαρακτηριστικά της WWF Hellas.
Για τον λόγο αυτό προτείνεται ένα διαφοροποιημένο γενικό σκεπτικό στην αρχική επιστολή ενώ στην τρέχουσα προτείνονται μόνο δυο ενέργειες γενικής ακτινοβολίας και συστηματικής προβολής οχι μόνο του έργου τη WWF Hellas αλλά και του αποτελέσματος που θα έχουν οι υποδεικνυόμενες ενέργειες...
Κυρία Νάντσου,
Θα εστιάσω σε θέματα που αφορούν όλους τους περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένους Έλληνες, επισημαίνοντας ότι η WWF Hellas συμπεριφέρεται πλέον ως ΠΡΑΣΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ.
Και είναι γνωστό ότι άλλη αντιμετώπιση έχει μια πολιτική παράταξη με διεθνιστικό προφίλ και άλλο μια μη κερδοσκοπική οργάνωση (ΜΚΟ), που αντλεί απο την διεθνιστική της εμπειρία αλλά έχει τοπικό χαρακτήρα...
Το ανεπίτρεπτο είναι να εμφανίζονται ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ σε προβιά ΜΚΟ...
Το έργο σας, μου είναι γνωστό και επιθυμητό... καλώς γινόταν, γίνεται και να συνεχίσει να γίνεται...
Βέβαια έργο το οποίο γίνεται απο ομάδες με κλειστό προφίλ (δεν αναφέρομαι στις καμπάνιες διοτι τι καμπάνιες θα ήταν αν δεν έπαιρναν μεγάλη δημοσιοποίηση...) δεν με γεμίζει με αυτοπεποίθηση για τον ζήλο των εμπλεκομένων στα οσα διατυμπανίζουν...
Με αλλα λόγια μια οργάνωση με σχετικά κλειστή δομή δημιουργεί πάντα ερωτηματικά... Τι στο καλό κοινωνικό έργο προσφέρει... αφού είναι Club για ολίγους, θα ρωτήσουν αρκετοί;
Αλλα ας έλθω στο ουσιώδες της εποχής μας.
Θα παρουσιάσω δύο εξαιρετικής σημασίας ολοκληρωμένες δράσεις... (Υπάρχουν και άλλες αλλά δεν θεωρώ καμία όσο σημαντική οι ακόλουθες).
Αν διαβάσατε την προηγούμενη επιστολή μου (H αμέσως προηγούμενη χρονολογικά στο Blog αυτό) θα ξέρατε ήδη οτι οι δράσεις αυτές δεν μπορούν να περιμένουν...
Εκπαίδευση
Έχετε στη λίστα των έργων σας προσπάθειες ενημέρωσης και ενεργοποίησης του ενδιαφέροντος των παιδιών των σχολίων σε διάφορα θέματα της Ελληνικής πανίδας και του ζωικού βασιλείου.
Καλό αλλά πολυτέλεια με την μορφή που το κάνετε... Με άλλα λόγια τελευταίος σχεδόν κρίκος σε μια αλυσίδα ενεργειών που δεν πήρατε καν στα χέρια σας.
Αν π.χ. επρόκειτο για ένα πρόγραμμα 14 σταδίων και το 13 θα ήταν αυτό που ήδη κάνατε, τότε θα ενεργούσατε σωστά... αλλά κατάπιατε τα υπόλοιπα 13 στάδια κυρία Νάντσου...
Το θέμα της περιβαλλοντικής ενημέρωσης είναι τεράστιο, καλπάζον και απαιτεί συστηματικοποίηση και επανάληψη απο το πρωτο μέχρι το τελικό στάδιο... Τα αποτελέσματα θα αναβαθμίζουν τα πρώτα βήματα και θα επαναπροσαρμόζουν την τρέχουσα πραγματικότητα... (θα σας παραπέμψω στις τεχνικές του feed back που εμπεριέχονται στην ανάπτυξη της Συστημικής Δυναμικής (System Dynamics) και στο βιβλίο του Edward Roberts «Managerial Applications of Systems Dynamics”που αποτελεί ένα απο τα ευαγγέλια του είδους...
Η Συστημική Δυναμική, αποτελεί την μοναδική μέθοδο που βασίζεται στα μαθηματικά και μελετά με την αξιοπιστία ενός ρεαλιστικού μοντέλου τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις στις ενέργειες του ανθρώπου...
Αν και τα πραγματικά μοντέλα είναι τεράστια και μόνο για ειδικούς επιστήμονες διότι απαιτούν τεράστια υπολογιστική ισχύ... η Συστημική Δυναμική προσφέρει καταπληκτικά απλοποιημένα μοντέλα κατάλληλα για την εκπαιδευτική διαδικασία...
Δείτε αναφορές, λογισμικό και βιβλιογραφία εδώ... http://www.iseesystems.com/Resources/Books/booklist.aspx
Αν κυρία Νάντσου, ασχολούσασταν μόνο με τον τομέα αυτόν, δηλαδή της ουσιαστικής εκπαίδευσης με συνέχεια, συνέπεια και επιστροφή στην συνέχεια, στην συνέπεια και στα αποτελέσματα (Εάν δηλαδή κάνατε το ίδιο σας το έργο μοντέλο και παρακολουθούσατε οι ίδιοι τις επιτυχίες σας αντί να βασίζεστε στις διαφημιστικές εταιρείες...) και αφήνατε όλα τα άλλα ο κόσμος θα σας ευγνωμονούσε.
Μόνο απο τα παιδιά ξεκινά η διαδικασία καλλιέργειας της πίστης και της αγάπης για το περιβάλλον. Γιατί θεωρείτε ότι οι διάφορες Θρησκείες, όταν μετατράπηκαν σε διοικητικά βοηθήματα... επέβαλαν με θρασύτητα την βάπτιση στα μωρά...; Αντιγράψτε τους αλλά χωρίς θρασύτητα και χωρίς ιδιοτέλεια...
Για να διαμορφωθεί επομένως μια επιτυχημένη και μόνιμη διαδικασία εμπέδωσης της σημασίας που έχει η φροντίδα της φύσης, προτείνω συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας σε μόνιμη και όχι τυχάρπαστη ή περιστασιακή βάση...
Το παραγόμενο έργο θα έχει γενικευμένο χαρακτήρα αλλά και μοντέλα υλοποίησης σε ειδικά σχολεία εφαρμογής και επίδειξης. Θα προσκαλείτε συνεργασίες ενω εσείς και το Υπουργείο θα έχετε την εποπτεία στο μορφωτικό υλικό και στο επιτυγχανόμενο αποτέλεσμα...
Θα το χρηματοδοτείτε με συνεχείς καμπάνιες αλλά μεγάλο μερτικό της προσπάθειας θα αναλάβει το Υπουργείο Παιδείας.
Το πρόγραμμα θα ενσωματώνει συνεχείς επιβραβεύσεις συμμετεχόντων με χορηγίες χρηματικών ποσών απο τρίτους, εκτός WWF Hellas, ενω η WWF Hellas θα αντλεί τους μελλοντικούς συνεργάτες της απο τους επιβραβευόμενους... Δεν θα υπαρχει ιδιοτέλεια διότι δεν θα υπάρχει οικονομικό όφελος...
Εκτός απο τα προγράμματα εκπαίδευσης θα διαμορφώνονται εκπαιδευτικά σεμινάρια και διαλέξεις ενώ τα δυο (αρχικά) πρότυπα σχολεία θα είναι η καρδιά του συστήματος περιβαλλοντικής συνείδησης και αγάπης για την φύση...
Φαντασθείτε τα κάπως σαν το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Γουλανδρή και το Μουσείο Γαία μαζί αλλα με μόνιμα εκπαιδευτικό χαρακτήρα... Θα είναι ζώντες οργανισμοί τα σχολεία αυτά και όχι κέντρα μουσειακής απεικόνισης και ενημέρωσης.
Πρακτικά θα έχουν τον χαρακτήρα των προτύπων σχολείων με ειδικό χαρακτηριστικό την συστηματική εκπαίδευση των μαθητών τους αλλά και των επισκεπτών μαθητών από άλλα σχολεία... σε περιβαλλοντικά (αγάπης προς την φύση) θέματα.
Αυτή η διεπαφή των εντός των προτύπων σχολείων μαθητών και των έξω θα δημιουργεί ένα εκρηκτικό μίγμα ενδιαφέροντος και θέλησης να επαναληφθεί το πρότυπο και να δημιουργηθούν και αλλα σχολεία με τις ίδιες προδιαγραφές...
Σιγά-σιγά η αγάπη για το περιβάλλον θα ανθίσει όπως τα λουλούδια της άνοιξης στους αγρούς... και τότε κυρία Νάντσου, δεν θα χρειάζεστε παρεμβάσεις στο χωροταξικό του Σουφλιά... διοτι αυτό θα διαμορφώνεται απο εκείνους που έκτισαν την αγάπη για την φύση και την νιώθουν.
Αντιλαμβάνεστε βέβαια οτι εδώ θίγω ακραιφνώς το θέμα... που είναι μεγάλο... Σχεδόν ορίζω μόνο την επικεφαλίδα...
Παράλληλες ενέργειες πόλης
Η δεύτερη δράση που συνδυάζεται με την πρώτη, αφορά το φυσικό περιβάλλον... και ποιο συγκεκριμένα τα έργα φυσικής ανάπλασης, υποστήριξης και σεβασμού που ταιριάζουν στις πόλεις μας...
«Υιοθετείστε» κατ’ αντιστοιχία με την δημιουργία δυο προτύπων σχολείων περιβαλλοντικής μέριμνας, και μια μικρή πόλη και ρίξτε το βάρος σας εκεί ώστε να γίνει μοντέλο περιβαλλοντικής αναφοράς...
Μεταφέρετε την έδρα σας εκεί, όπως κάνουν οι Αμερικανοί με τα κέντρα ερευνών που βρίσκονται στην εξοχή και όχι στις βρωμερές πόλεις...
Κάντε την μικρή πόλη κέντρο πανελλήνιου ενδιαφέροντος για να συρρέουν εκεί και να παρακολουθούν τα προγράμματά σας τα σαββατοκύριακα εκδρομείς που σήμερα ακολουθούν τους δρόμους της τσίκνας και της ανθυγιεινής διατροφής...
Έτσι ο κόσμος θα σας πιστέψει διότι δεν θα ασχολείστε με τα πολλά και απόμακρα θέματα που συχνά παρεξηγούνται ως ενδιαφέρον για τις «τρίχες της λίμνης Τριχωνίδας...» αλλά με τα λίγα που προσφέρουν γνώση και αποτέλεσμα... για ένα καλλίτερο αύριο...
Κτίστε ένα πρότυπο όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρώπη...
Δεν υπάρχει κανείς λόγος να είμαστε οι ουραγοί... ας γίνουμε οι μπροστάρηδες στο ενδιαφέρον και στις δράσεις για την φύση και το αστικό περιβάλλον...
Αν θέλετε ονομάστε το WWF Hellas Village ώστε ο κόσμος να μάθει οτι υπάρχει και κάποιο εναλλακτικό στο επιχειρηματικό “Village Park” της Πέτρου Ράλλη...
Κυρία Νάντσου, δημιουργείστε έτσι έναν διαφορετικό πόλο απο αυτόν της εμπορευματοποίησης των πάντων αλλά με έργο και παρουσία και οχι νομικίστικες προσφυγές και πολιτικάντικες κινητοποιήσεις...
Αφήστε την γραφειοκρατία στους γραφειοκράτες...
Θα επαναλάβω οτι δεν είστε ούτε πρέπει να φαίνεστε ως πολιτική οργάνωση, έστω πράσινη, που όπως βλέπω μιμείστε με επιτυχία...
Είστε μια μη κερδοσκοπική οργάνωση κατά βάση φτωχών εθελοντών που δεν μπορούν να αποκτήσουν βίλα στην Εκάλη...
Δεν σας προτείνω να εκβάλετε τα ελιτιστικά μέλη σας που ζουν στα βόρεια και νότια προάστεια αλλά βεβαιωθείτε τουλάχιστον οτι αντιλαμβάνονται την αλληγορία της τριχιάς με την βελόνα όσοι προσπαθήσουν να περάσουν την πύλη του Παραδείσου (Της περιβαλλοντικής συνειδητότητας...)
Τα δύο ουσιαστικά παραδείγματα σημειακών, όπως τις αποκαλείτε δράσεων, σας διαβεβαιώ κυρία Νάντσου ότι θα φέρουν την ανατροπή που δεν είδατε με τις μεθόδους που χρησιμοποιείτε απο το 1969, οπότε και δηλώνετε παρουσία στη χώρα μας...
Ευελπιστώ οτι οι επόμενες επαφές θα εστιάζουν επι του έργου και όχι επι προσωπικών κρίσεων και επικρίσεων διότι δεν κρίνομαι εγώ αλλά η WWF Hellas.
Με εκτίμηση στο έργο σας...
Ανεξάρτητο Υπουργείο Περιβάλλοντος: ναι, αλλά όχι μόνο του!
Η επιστολή που ακολουθεί στάλθηκε στην WWF Hellas για τους λόγους που θα γίνουν αντιληπτοί μετά την ανάγνωσή της.
Κύριοι της WWF Hellas,
Με ενδιαφέρον άκουσα για την πρωτοβουλία σας με τίτλο «Πολιτεία και Περιβάλλον».
Οταν όμως ενέσκηψα στο περιεχόμενο των προτάσεών σας το ενδιαφέρον μου εν πολλοίς εξανεμίσθηκε διοτι διαπίστωσα με έκπληξη οτι πρόκειται για μια διοικητική πρόταση με στόχο την διαμόρφωση ενός πλαισίου διοικητικών δομών για το προτεινόμενο Υπουργείο περιβάλλοντος.
Εάν δεν είχα προσέξει τους διαμορφωτές της πρότασης και είχα παραλάβει απο αγνώστους το στεγνό κείμενο των καταχωρημένων σκέψεων σας, θα υπέθετα οτι πρόκειται για έργο κάποιου κομματικού μηχανισμού..., κατά προτίμηση του ΣΥΡΙΖΑ ή της αριστεράς πτέρυγας του ΠΑΣΟΚ που τελευταία ασχολούνται ιδιαίτερα με το περιβάλλον, οχι απο ειλικρινές ενδιαφέρον αλλά επειδή τους προσφέρει μια νέα πλατφόρμα ψηφοθηρίας...
Έγινε βλέπετε μοδάτο το περιβάλλον και κατακυρίευσε τις συζητήσεις των σαλονιών αλλά και των πεζοδρομίων ως θέμα της εποχής μας...
Η πρότασή σας, όπως την συνοψίζετε σε τέσσερις ενότητες καθαρά διοικητικού χαρακτήρα, με τις αναγκαίες σκέψεις / παρεμβάσεις ώστε να μειωθεί η αλληλοεξάρτη των όποιων αποφάσεων απο τους πολλούς και αλληλοσυγκρουόμενους μηχανισμούς που παραλύουν κάθε υλοποίηση είναι ασφαλώς χρήσιμη.
Θα έλεγα επομένως οτι το έργο σας θα αποτελέσει ενα χρήσιμο μοντέλο στην προσπάθεια ανεξαρτοποίησης ενός νέου υπουργείου απο τους καταστροφικούς εναγκαλισμούς τρίτων. Ευελπιστώ ότι η κυβέρνηση Καραμανλή θα αντιγράψει, μετα απο τις αναγκαίες μετατροπές, τους προτεινόμενους μηχανισμούς στις προτάσεις σας και για τα υπόλοιπα υπουργεία της...
Αν δούμε με αυτό το σκεπτικό την προσπάθεια σας, είναι αξιέπαινη.
Όμως το αντικείμενο αυτής της προσπάθειας δεν αποτελεί τον πρωτεύοντα ρόλο σας...
Παρά το οτι καταφέρατε να συγκεντρώσετε πολλούς ειδικούς διαφόρων κλάδων υποστηρικτικών των δραστηριοτήτων για το περιβάλλον, η πρότασή σας διατηρεί το προφίλ και την δομή εκείνων που προέρχονται απο κομματικές επιτροπές και όχι απο έναν οργανισμό για το περιβάλλον. Η πρότασή σας δείχνει ότι είναι προϊόν γραφειοκρατικής προέλευσης (οξύμωρο) και κομματικής χαλιναγώγησης παρά έργο ακτιβιστών και παθιασμένων υπηρετών της φύσης.
Με άλλα λόγια διαμορφώσατε μία πρόταση που δεν αφορά ούτε εκφράζει το πραγματικό σας αντικείμενο αν και το περιβάλλει.
Δεν ξεκινήσατε π.χ. απο προτάσεις σχετιζόμενες με το πως θα γίνουν οι υπάρχουσες πόλεις μας ανθρωπινότερες αντι για χώροι εσταυλισμού ζώων, που είναι σήμερα.
Δεν προτείνατε πως και με ποίους μηχανισμούς (δεν χρειάζεται να τους εφεύρετε - υπάρχουν έτοιμοι απο άλλες χώρες...) οι πόλεις μας θα επεκτείνουν το πράσινο και θα κάνουν τους ανθρώπους να το αγαπήσουν και να το σεβαστούν.
Δεν προτείνατε τον τρόπο με τον οποίο η επέκταση των πόλεων θα αντικατασταθεί με άλλα μέτρα ανάπλασης των υπαρχόντων συνοικισμών, εντός των ορίων τους, διότι αυτή την στιγμή γίνεται κατασπατάλησή της υπάρχουσας γής... Ο μίσος Πειραιάς π.χ. είναι προς κατεδάφιση / ανανέωση αλλα με τι σκεπτικό και ποιό πρόγραμμα θα γίνει αυτή η ανανέωση;
Δεν προτείνεται ούτε πως οι ΑΠΕ θα έλθουν μέσα και γύρω απο τις πόλεις μας με νέες τεχνολογίες που θα τις κάνουν εφικτές και χωρίς κρατική επιχορήγηση, εγείροντας ερωτηματικά για την γνησιότητα των θέσεων σας και την ανεξαρτησία σας απο ξενόφερτους κύκλους που επιθυμούν την συνέχιση του υποτελειακού χαρακτήρα της Ελληνικής κοινωνίας κάτω απο μοδάτες αλλά κούφιες περιβαλλοντικές παροτρύνσεις που αποκοιμίζουν τον λαό.
Δεν αναφέρατε πως θα αναστραφεί η καταστροφική άγνοια των Ελληνοπαίδων για την πραγματική φύση με προγράμματα στα οποία τα σχολεία θα συμμετέχουν συστηματικά και οχι περιστασιακά χάριν της εκλογικής πολιτικής του εκάστοτε κομματικού παράγοντα ή της συγκάλυψης της κυβερνητικής απραξίας.
Δεν αναφέρατε π.χ. πως θα δημιουργήσουμε το πρώτο βοτανικό πάρκο της Αθήνας, ανοιχτό στον πολύ λαό και κυρίως στους μαθητές που θα μελετούν και θα αντιλαμβάνονται το θαύμα της φύσης αντί των «θαυμάτων του μίσους» που διδάσκονται σήμερα στο μάθημα των θρησκευτικών...
Δεν κάνατε καν την προσπάθεια να μας πείτε ότι συμμετέχετε σε προγράμματα διαμόρφωσης εκλαϊκευμένων εγχειριδίων που θα εισαχθούν τελικά στην πρωτοβάθμια και στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση, όχι ως ξερή ύλη αλλά ως εγχείρημα εφαρμογής και συνειδητοποίησης του αποτελέσματος των προσπαθειών καλλιέργειας και φροντίδας της Ελληνικής πανίδας... Έτσι θα ξεκινούσατε το ποιό δραστήριο και το ποιό ρεαλιστικό πρόγραμμα πρασινίσματος των μπαλκονιών αντι του απίθανου, στα όρια του αχαλίνωτου πολιτικαντισμού, προγράμματος πρασινίσματος των στεγών του Δημάρχου Αθηναίων...
Δεν είσαστε παρόντες στην κατασκευή των δύο πρώτων δειγμάτων βιοκλιματικών κατοικιών ή ακόμα καλλίτερα σχολείων, στις πυρόπληκτες περιοχές με την συνεργασία εθελοντών μηχανικών μελών σας, και τα κόστη καλυπτόμενα απο τις ευγενικές προσφορές των προμηθευτών των διαφόρων υλικών / στοιχείων των κτισμάτων. Θα ήταν τα πρώτα δυο σχολεία που θα είχαν τον χαρακτήρα του σχολείου με περιβαλλοντικό ενδιαφέρον για πολίτες με περιβαλλοντική συνείδηση...
Κύριοι, της WWF Hellas, δεν είπατε ή κάνατε τίποτα απο τα παραπάνω ούτε αφήσατε ενδείξεις οτι αποτελούν τους πρωταρχικούς σας στόχους στο μέλλον...
Αντίθετα ρίξατε την προσπάθειά σας στην διαμόρφωση ενός κειμένου που προσδιορίζει δομές και οργανογράμματα που θα έπρεπε να είναι προϊόν κυβερνητικών και κρατικών λειτουργών απο εκείνους που αδρανούν διαιωνίζοντας την ανεπάρκεια και το υψηλό κόστος της κρατικής μηχανής...
Θεωρώ επομένως ότι τουλάχιστον για τους παραπάνω λόγους θα πρέπει να αφοσιωθείτε ως WWF Hellas στο αντικείμενο για το οποίο δηλώσατε οτι θα αγωνίζεστε απο την σύστασή σας, αυτό της διατήρησης και της προστασίας της φύσης όχι με ευχολόγια και διαφημιστικές καμπάνιες που κάνουν περιχαρείς τους διαφημιστές αλλά με προγράμματα που θα ριζοβολήσουν στην παιδική ψυχή και στο παιδικό μυαλό και κάποτε θα ελέγξουν την αναίσχυντη ψηφοθηρική εκμετάλλευση των πάντων όπως συμβαίνει σήμερα απο τις πολιτικές νομενκλατούρες της αριστεράς... οι οποίες εμφανίσθηκαν ως όψιμοι αλλα ανειλικρινείς νονοί της κάθε περιβαλλοντικής θεώρησης.
Αν χάσαμε το τραίνο με τους μεγάλους με το απύθμενο θράσος για βόλεμα και καλοζωία, ας δούμε τι μας έμεινε στα βαγόνια με τα παιδιά... που κάποια στιγμή, σε κάποιον επόμενο ΜΑΙ, θα καταλάβουν όλο το τραίνο και θα επιβάλλουν την δική τους ηθική, μια ηθική που δεν θα στηρίζεται στο πως θα τα αρπάξουν οι φτωχοί απο τους πλουτοκράτες για να γίνουν ακόμα ποιο ανήθικοι απο αυτούς αλλά στο πως όλοι μαζί θα εργασθούν για έναν ποιο καθαρό, φιλικό και ανθρώπινο κόσμο συμφιλιωμένο με την μαγεία της φύσης.
Ασχοληθείτε, κύριοι της WWF Hellas, με το περιβάλλον απο την βάση, από τα σχολεία διότι οι κοινωνίες των μεγάλων έχουν πλέον ενσωματώσει την ιδιοτέλεια και την υποκρισία στα ανεξίτηλα στοιχεία του χαρακτήρα τους εξαντλώντας κάθε λειτουργικό τους μόριο στο κυνήγι μιας ζωής χωρίς ουσία...
Άλλωστε τι ενδιαφέρει τον μέσο Αθηναίο το δάσος που αυτός επισκέπτεται και χρησιμοποιεί ως ελεύθερο πάρκινγ μιας και ο νους του είναι προσηλωμένος στη λύτρωση της λιπαρότητας απο την κοντινότερη, σχεδόν πάντα ρυπαρή ..., χασαποταβέρνα;
Τι ενδιαφέρει τον Ελληνα καταστηματάρχη το περιβάλλον όταν καταστρέφει με οξέα το δένδρο που κρύβει την φίρμα του;
Τι τους ενδιαφέρει όλους αυτούς το περιβάλλον... Είναι ήδη νεκροί και οι νεκροί δεν έχουν περιβαλλοντικές απαιτήσεις...
Πολιτικαντισμός ενάντια στην πολιτική...
Το ΠΑΣΟΚ, ανενδοίαστα και σε μια έκφραση καθαρού πολιτικαντισμού, είδε πως μπορεί να διαμορφώσει πρόταση κατηγορίας κινώντας τις διαδικασίες του άρθρου 86 του Συντάγματος, ενάντια σε μέλη της σημερινής κυβέρνησης για την πώληση του ΟΤΕ, δηλαδή την πώληση σε υψηλή τιμή του 3% του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος στην Γερμανική Deutch Telecom.
Με τρόπο προκλητικά προπαγανδιστικό και με επιχειρήματα απομακρυσμένα απο κάθε επιχειρηματική λογική στα όρια της παραποίησης της αλήθειας, προσπαθεί να αφαιρέσει απο την μνήμη μας οτι ο ΟΤΕ ιδιωτικοποιήθηκε κατά το 72 % είτε μέσω της διάθεσης των μετοχών του στο Χρηματιστήριο Αθηνών, είτε μέσω της πώλησης πολύ μεγαλύτερων ποσοστών του 3% απο την Κυβέρνηση Σημίτη για την εξεύρεση των αναγκαίων πόρων χρηματοδότησης της Ολυμπιακής Προετοιμασίας.
Το ερώτημα θα μπορούσε να επεκταθεί στο αν και οι προηγούμενες διαδικασίες διάθεσης των μετοχών του ΟΤΕ ήταν σκόπιμες. Κατά την άποψή μου καλώς και διατέθηκαν οι κρατικές μετοχές σε περιόδους που μπορούσαν να αποφέρουν ικανοποιητικά έσοδα διότι το κράτος δεν νοείται ως επιχειρηματίας ενω ουδεμία σχέση έχει η έκφραση κοινωνικής πολιτικής απο το κράτος με την διατήρηση απο αυτό του κυρίαρχου ποσοστού ή του δικαιώματος διοίκησης εταιρειών κοινής ωφελείας.
Η παπάς - παπάς ή ζευγάς - ζευγάς. Το κράτος δεν μπορεί να διοικεί και να διοικείται ταυτόχρονα...
Το κράτος δεν μπορεί να προσφέρει διαφοροποιημένες συνθήκες εργασίας και ανάπτυξης σε εταιρείες που δεν είναι πλέον μονοπώλια αλλά ανταγωνίζονται στην ελεύθερη αγορά.
Το κράτος απο την φύση του, δεν έχει και ούτε θα αποκτήσει ποτέ την ευελιξία και την ταχύτητα προσαρμογής ή λήψης αποφάσεων που κάνουν μια εταιρεία ανταγωνιστική ή ανταγωνιστικότερη άλλων που λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.
Η ψευδαίσθηση που δημιουργούν τα απατηλά σημερινά κέρδη, που αβασάνιστα επικαλούνται οι λαϊκιστές του πολιτικού παρασκηνίου για τον ΟΤΕ, καταλήγοντας στο ότι δεν πουλάς μια επικερδή επιχείρηση, οδηγεί σε μία απολύτως παραπλανητική εικόνα, διότι τα κέρδη αυτά οφείλονται σε τιμολογήσεις υπηρεσιών που δεν έγιναν βάσει κριτηρίων της ελεύθερης αγοράς αλλά βάσει απαιτήσεων για την μισθοδοσία και τις συντάξεις του Οργανισμού...
Με αλλα λόγια, το τρένο του ΟΤΕ τρέχει με δανεικά καύσιμα «κυβερνητικής τιμής ένεκεν» αλλά αυτά τελειώνουν και τότε θα φανεί το χάος... Τότε θα φανεί οτι είναι απολύτως εφικτό μια επιχείρηση να παρουσιάζει κέρδη ενώ απαιτείται ακόμα και η διακοπή λειτουργίας της... διότι τρέφεται και μοιράζει ψευδαισθήσεις κερδοφορίας χάριν του συσσωρευμένου λίπους της... διότι καιει απο την αξία και τον πλούτο της και αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί χωρίς να έλθει η στιγμή της αλήθειας... ο λογαριασμός...
Έτσι ο ΟΤΕ, λειτουργώντας χωρίς τον ανταγωνισμό ως μοναδικό κριτήριο διαμόρφωσης των τιμών των υπηρεσιών του, που παραμένουν απο τις ακριβότερες στην Ευρώπη, παρουσιάζει κέρδη δανεισμένα απο τις σάρκες του και τις σάρκες του Ελληνικού λαού...
Αυτό το ξέρει και η Κυβέρνηση και η αντιπολίτευση...
Το ξέρουν οι κύριοι Αλαβάνος, Παπανδρέου και Πάγκαλος...
Όμως δεν εννοούν να λειτουργήσουν βάσει ενός στοιχειώδους επιχειρηματικού σκεπτικού και δεν θέλουν να δουν την οικονομική πραγματικότητα χωρίς τις παραισθήσεις της δημιουργικής λογιστικής...
Δεν θέλουν να καταλάβουν οτι δεν μπορούν να κρίνουν τα κέρδη μιας επιχείρησης με δυο μέτρα και δυο σταθμά ανάλογα με την πολιτική τους σκοπιμότητά.
Οι πολιτικοί αυτοί δεν κάνουν πολιτική αλλά προπαγάντα και αυτό πρέπει να το ξέρει ο Ελληνικός λαός...
Πρέπει επίσης να ξέρει ότι η μάχη δεν γίνεται για την πώληση του 3% αλλά για τον έλεγχο των συνδικάτων. Γίνεται δηλαδή για τα συμφέροντα μέσα στον ΟΤΕ και οχι για τον Ελληνικό Λαό.
Ο καυγάς αποτελεί την έκφραση αγωνίας για το τι μέλει γενέσθαι με τις πρακτικές της σπατάλης και της ασυδοσίας που κυριαρχούσαν στα ενδότερα αλλά και στην περιφέρεια του Οργανισμού.
Η D.T. θα επιβάλει αναντίρρητα εκείνα τα επιχειρηματικά πλαίσια λειτουργίας που θα έλθουν αντιμέτωπα με τα υπάρχοντα εκεί ήθη εργασίας...
Ο ΟΤΕ θα νοικοκυρευτεί και οι δυνατότητες για οφέλη απο μαύρες νομενκλατούρες, μεταφερόμενα ενίοτε σε μαύρες σακούλες, θα εξαλειφθούν.
Ο κομματικός Λαϊκισμός ενάντια στην αναπτυξιακή Πολιτική
Το ακόλουθο σχόλιο απαντά σε θέσεις /σχόλια πολιτικής στο Blog του Μίμη Ανδρουλάκη.
Μίμη
Το θέμα του ΟΤΕ δεν μπορεί να κριθεί με κανόνες δικαιοσύνης διότι οι κεφαλαιαγορές δεν λειτουργούν βάσει ισοδικίας αλλά βάσει της δύναμης εκείνου που έχει το μυαλό και την ρευστότητα δηλαδή την δύναμη του άμεσου χρήματος...
Και τα δυο είναι απολύτως απαραίτητα...
Ο συνδυασμός τους είναι εξοντωτικός για οποιονδήποτε στέκεται στην μέση... ακόμα και αν διαθέτει το ένα απο τα δυο στοιχεία...
Η ρευστότητα χωρίς μυαλό είναι ένας αργός και αναποτελεσματικός ελέφαντας.
Ο Βγενόπουλος, αν έφερε την αλλαγή στην Ελληνικά πράγματα είναι ακριβώς επειδή ξεκίνησε με το μυαλό και έφερε αργότερα το χρήμα (μεγαρευστότητα) για να δημιουργήσει τον εξοντωτικό συνδυασμό απο τον οποίο δεν χάνει η Ελλάδα και τα όσα λέγονται είναι λαϊκίστικες κομματικές παραφιλολογίες ή μπουρδολογίες του χειρίστου είδους.
Ως χώρα, μας συμφέρει αυτό που κάνει ο Βγενόπουλος ενώ μας ανοίγει και τα μάτια... (Προσοχή! μας ανοίγει είπα οχι μας πετάει...)
Πρακτικά, μέσα στην ατυχία μας βρήκαμε δυο τρείς πρακτικές νέας δραστηριοποίησης και επιβίωσης... Ζούμε αναντίρρητα στην εποχή που τα παλιά καλά κόλπα δεν πιάνουν... Κάθε μέρα πρέπει να μελετάμε το κόλπο της επόμενης μέρας για να επιβιώσουμε...
Η μια είναι να εκμεταλλευτούμε επιτέλους την γεωγραφική μας θέση είτε με τους αγωγούς είτε με τα λιμάνια...
Η θέση μου είναι σαφής... πετάξτε τους εργατοπατέρες έξω απο τα λιμάνια... Βάλτε νεο κόσμο να δουλέψει και να φάει ψωμί...
Τριπλασιάστε τον αριθμό των απλών εργατών αλλα και τον κύκλο εργασιών των λιμανιών διότι έτσι θα βγει περισσότερο χρήμα και άρα θα μείνει περισσότερο χρήμα στη Xώρα... Μην ξεχνάς Μιμη οτι η Χώρα μας σε συνδυασμό με το διαδίκτυο μπορεί να γίνει ένα τεράστιο διαμετακομιστικό κέντρο για την Ευρώπη. Να σημειώσω εδώ το τεράστιο πλήγμα των Αμερικανών και των Γερμανών ενάντια στα συμφέροντα της πατρίδας μας με την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας... Σκέφθηκε κανείς να ζητήσει αποζημιώσεις για αυτήν την καταστροφή;
Λιγότερο όφελος θα μείνει από τους αγωγούς αλλά θα μείνει και απο εκεί... ανάλογα με τις συμφωνίες που θα πετύχουμε.
Μία δεύτερη πρακτική έρχεται απο το άνοιγμα που επιτρέπουμε στην ρευστότητα των Αράβων σε μια φοβική και σχεδόν ρατσιστική Ευρώπη η οποία προσπαθεί δήθεν να αντιμετωπίσει την τρομοκρατία που η ίδια συντηρεί με τις ανόητες νεοαποικιακές συμπεριφορές της...
Εάν δεν θέλουν τις άμεσες επενδύσεις τους οι Γερμανοί και οι Γάλλοι θα τις κάνουν Ελληνικές εταιρίες Γίγαντες με αραβικά πόδια... (Βλέπε Βγενόπουλο...)
Άρα μπράβο στον Βγενόπουλο που δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι έχει 15 και πλέον δις σε διαχείριση και θα τα επενδύσει σε οτι βγάζει χρήμα...
Ήδη, ως ο μεγαλύτερος εργοδότης, ελέγχει 55.000 εργαζόμενους στην Ελλάδα.
Χρειαζόμαστε ακόμα δυο Βγενόπουλους για να υπάρξει και κάποια ισορροπία...
Όσον αφορά την συρρίκνωση των τραπεζών Μιμη, να θυμίσω ότι η Εθνική αγόρασε την Τουρκική Τράπεζα Finansbank σχεδόν απο τύχη... (Να συμπληρώσω οτι ο Τούρκος τραπεζίτης Hüsnü Özyeğin,που την δημιούργησε πριν απο εικοσαετία με $ 2.5 εκ. και πούλησε το 46% για $ 2.7 δις – σήμερα η Εθνική διαθέτει το 80.4% της Finansbank, διέθεσε το ¼ των χρημάτων του για να φτιάξει ένα μοντέρνο ιδιωτικό πανεπιστήμιο...)
Ο τάχα επιτυχημένος διοικητής της Εθνικής αποκομίζει κέρδη απο την Finansbank αλλά καιει αξία με την χαμηλή αποτελεσματικότητα των εδώ μηχανισμών... λόγω του κρατικού παρελθόντος της... Άρα προς τι ο κρατισμός και τα μεγαλεία (=αναποτελεσματικότητα) του, που ισχύουν και για τον ΟΤΕ;
Κλείνοντας θα πω σε όλους να προσέχουν τελευταία τις ανακοινώσεις των τραπεζών για τα μικτά προιόντα υψηλότοκων καταθέσεων (7%) σε έκδοση σάντουιτς 50/50 με τοποθετήσεις σε αμοιβαία, για καταθέσεις >=100.000 €
Πρακτικά, πρόκειται για σύνθετα προιόντα που εξασφαλίζουν αναγκαία ρευστότητα στις τράπεζες που δανείζουν με 18-19 % μέσω πιστωτικών καρτών... Τα spread είναι τοκογλυφικά και όμως αντι να τα βάζουν όλοι με τις τράπεζες τα βάζουν με τον Βγενόπουλο και σκέπτονται τον Ελληνικοποιημένο ΟΤΕ...
Το ποιο απίθανο είναι ότι οι μικρές τράπεζες δεν μπορούν να επιβιώσουν παρά τα τρελά κέρδη τους... Λέτε να έχουμε παράδοξο ή κάτι πολύ λογικό; Δείτε την απάντηση στο Video «Νόμιζες οτι ξέρεις τα πάντα για το χρήμα... Έκανες λάθος...» http://www.bazioto.blogspot.com
Φωτοβολταϊκά: κοινή λογική και συμπεράσματα
Η ακόλουθη επιστολή εστάλη στον αρχισυντάκτη της Οικονομικής Καθημερινής Λεωνίδα Στεργίου, επι τη ευκαιρία της δημοσίευσης σχολίου απο τον πρώην Υπουργό Στέφανο Μάνο και αντισχολίου απο τον αναπληρωτή καθηγητή του ALBA Κυριάκο Βλάχο, για την εφικτότητα εκτεταμένης χρήσης μικροφωτοβολταϊκών σταθμών απο ιδιώτες.
Αγαπητέ κύριε Στεργίου,
Οι «Απόψεις» που κατατίθενται στην έγκριτη εφημερίδα σας διαβάζονται με ίδιο ενδιαφέρον απο εκείνους που έχουν λόγο στα όσα εκτίθενται αλλά και εκείνους που απλά ενδιαφέρονται για τα σημαντικά θέματα της εποχής μας.
Τα θέματα της ενέργειας και του περιβάλλοντος είναι εξαιρετικής σημασίας και η εφημερίδα σας τα αγκάλιασε συστηματικά και με την σοβαρότητα που τους ανήκει...
Πρόσφατα σε δημοσίευση του πρώην υπουργού Στέφανου Μάνου με τίτλο «Αρμενίζοντας στη Θάλασσα της Ανοησίας» εκφράστηκαν πρωτόπυπες ιδέες και καυτηριάσθηκε η ανυπαρξία κρατικού ενδιαφέροντος υποστήριξής τους.
Ο κύριος Μάνος έθεσε τους υπεύθυνους των προγραμμάτων ενέργειας προ ευθυνών που δεν φαίνεται να έχουν συνειδητοποιηθεί απο τους ίδιους...
Καυτηρίασε την αδράνεια υιοθέτησης ενός συστήματος πολλών οικιακών παραγωγών ενέργειας μέσω φωτοβολταϊκών συστημάτων όπως ήδη εφαρμόζεται με επιτυχία στην Γερμανία. Ο κάθε ιδιοκτήτης κατοικίας θα μπορεί με συνοπτικές διαδικασίες να εγκαθιστά ένα τυποποιημένο σύστημα που θα καλύπτει σημαντικό μέρος ή και το σύνολο των αναγκών του σε ενέργεια, υποκαθιστώντας αθροιστικά μια μονάδα 400 MW.
Το θέμα δεν είναι αν η υλοποίηση της πρότασης του κυρίου Μάνου, με τους 200.000 μικροπαραγωγούς ενέργειας, θα επιβαρύνει το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας πολύ περισσότερο απο ότι η δημιουργία μιας κεντρικής μονάδας των 400 MW.
Το θέμα είναι το μήνυμα που εμπεριέχεται στην πρόταση Μάνου ενάντια στην αδράνεια που παρατηρείται σήμερα με εξαιρετικά δυσμενή αποτελέσματα για την αξιοπιστία των εμπλεκόμενων φορέων και του ίδιου του κράτους...
Σε απάντηση / σχολιασμό των σκέψεων Μάνου, διάβασα τις θέσεις του μέλους της ΡΑΕ και Αναπληρωτή καθηγητή του ALBA Κυριάκου Βλάχου.
Το πρώτο στοιχείο που ξενίζει στα σχόλια του κυρίου Βλάχου είναι το ηθικοπλαστικό «Χρειάζεται τέτοια παροχή κινήτρων που να μη δίνουν ευκαιρίες γρήγορου και εύκολου πλουτισμού στους επενδυτές»
Ομολογουμένως δεν ήξερα ότι η ΡΑΕ είναι ηθικοπλαστικός οργανισμός με ενδιαφέροντα σε μία εξισωτική κοινωνία (egalitarian society)
Θεωρούσα αυτό ως έργο της κοινωνικής πολιτικής της κυβέρνησης και οπωσδήποτε έξω απο τα ενδιαφέροντα των τεχνοκρατών της ΡΑΕ οι οποίοι καλούνται να κάνουν την δουλειά που τους ανατέθηκε γρήγορα και αποτελεσματικά.
Θεωρώ επίσης την τοποθέτηση του κυρίου Βλάχου αφάνταστα υποκριτική διότι η ΡΑΕ έχει το μερίδιο του λέοντος στην ευθύνη των καθυστερήσεων αδειοδότησης μικρών επενδυτών σε ΑΠΕ που σίγουρα δεν θα πλουτίσουν απο την πρωτοβουλία τους να παράγουν ενέργεια...
Αντι λοιπόν να επικεντρωθεί σε αυτές τις καθυστερήσεις, ο κύριος Βλάχος, εκφράζει θέσεις με κοινωνικό μήνυμα... αγνοώντας τα όσα μηνύματα εξανάγκασαν τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ κύριο Χρυσοχοίδη να κάνει σχετική με το τραγελαφικό των καθυστερήσεων ερώτηση στη βουλή...
Σε κάθε περίπτωση ενα μέλος τη ΡΑΕ, λόγω του ρόλου της αρχής στην οποία μετέχει, οφείλει να είναι προσεκτικότερο στις μη τεχνοκρατικές τοποθετήσεις του...
Όμως υπάρχει και ένα επιπλέον στραβοπάτημα απο τον κύριο Βλάχο.
Απλά αγνοεί, παρά την θέση του ως διδάσκων, τις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις. Αγνοεί π.χ. ότι πλέον υπάρχουν τεχνικές με τις οποίες το κόστος της παραγόμενης απο τον ήλιο ενέργειας κατεβαίνει στα $ 0.05 / kWh !!!
Το κόστος αυτό είναι εξαιρετικά χαμηλό για τα σημερινά δεδομένα και ανατρέπει τα πάντα στον τομέα παραγωγής ενέργειας μεσω ΑΠΕ ή κάθε ΠΕ. Είναι σαφώς χαμηλότερο απο το κόστος παραγωγής ενέργειας απο Λιγνιτικές μονάδες...
Επιπλέον, τα συστήματα που χρησιμοποιούνται με αυτή την εκπληκτική απόδοση είναι modular με αποτέλεσμα να είναι το ίδιο εύκολη η χρήση τους σε μικρές και μεγάλες μονάδες παραγωγής ενέργειας.
Με το αναφερόμενο κόστος ακόμα και οι ανεμογεννήτριες γίνονται μη ανταγωνιστικές... αν και σε ενα ενεργειακό grid διαφορετικών πηγών είναι αναγκαίες για λόγους εξισορρόπησης ισχύος, ιδιαίτερα κατά τις νυχτερινές ώρες.
Θα προσθέσω οτι με τα νέα δεδομένα κόστους παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας απο τον ήλιο δεν χρειάζεται καμία χρηματοδότηση διότι οι επενδυτές θα παράγουν ενέργεια φτηνή που θα πωλούν στη ΔΕΗ με τις τρέχουσες τιμές χρέωσης των καταναλωτών και πάλι θα επωφελούνται...
Θα έχουμε δηλαδή μια κατάσταση πραγματικής απελευθέρωσης στο σύστημα παραγωγής ενέργειας που δεν βοηθά η σημερινή κατάσταση και που θα είναι το βάθρο υλοποίησης της πρότασης Μάνου.
Στη περίπτωση δε που χρειασθεί χρηματοδότης για την αρχική επένδυση καλό θα ήταν να δουν οι υπεύθυνοι του υπουργείου ανάπτυξης τις πρωτότυπες μεθόδους χρηματοδότησης που ακολουθούν στη πολιτεία του New Jersey των ΗΠΑ, με τα εμπορεύσιμα πιστοποιητικά ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (Solar Renewable Energy Certificates - SREC -Program) Εκεί βέβαια δεν περιμένουν τις χρονοβόρες διαδικασίες και αποφάσεις της ΡΑΕ για την έναρξη λειτουργίας και σύνδεσης των μικροσταθμών τους στο δίκτυο της τοπικής εταιρείας ενέργειας... Η διαδικασία γίνεται άμεσα με την συμπλήρωση σχετικής διαδικτυακής φόρμας.
Πηγές:
Κυριάκου Βλάχου «Φωτοβολταϊκά: κοινή λογική και συμπεράσματα» Απόψεις, Καθημερινή, 4ης Μαίου 2008
Στέφανου Μάνου «Αρμενίζοντας στη θάλασσα της ανοησίας» Απόψεις, Καθημερινή, 20ης Απριλίου 2008
New Jersey Solar Renewable Energy Certificate Program - http://www.njcleanenergy.com
How SUNRGI's propriety technology produces large amounts of electricity from solar radiation at a whole sale price of US $0.05 / kWh http://www.sunrgi.com
A letter to the EEC Commissioner for Environment
Dear Mr Dimas,
There are many in Greece who see your efforts about the environment positively, even in those cases when fines are imposed on your own country, as is the case with the Open Uncontrolled Rubbish Disposal Areas.
I belong to those people.
So I am with you in this case and in many others.
However, there is too much noise about GMOs, mostly because a number of organizations found an easy way to promote their activity simply by causing artificial fear to the people… In the past this was the method religions used to spread…
Mr Dimas, there is not a single scientific evidence against GMOs. Absolutely NONE. There is however a lot of hysteria from propagandists and all sorts of promoters who are hiding behind the GMO campaigns, their ulterior motives…
Besides, as it is the case with medicine, when ever there is evidence of harmful results to human health, the product is withdrawn and possibly substituted by a new safer one.
This was the only way used for years or rather centuries by mankind to improve his standard of living… A continues spiral of trials and errors to greater efficiency.
Biotechnology uses its existing knowledge to make our life better and safer, although in the road to achieve this there have been some grave mistakes or even second thoughts about controlling the producer…
In that sense Mr Dimas there should be rules and regulations introduced within the EEC, allowing small biotechnology centres to survive as well. Thus there wouldn’t be all in the basket of the five food giants producing CMOs. Thus there would be a better more antagonistic market for GMOs
If we surpass the problem of controlling the farming communities by a handful of GMO companies there is nothing against the GMOs.
The African kids are dying in thousands Mr Dimas lacking food locally produced and you are promoting activities causing their death… YES YOU DO THAT Mr DIMAS
YOU ARE PROMOTING ACTIVITIES CAUSING THE DEAT OF AFRICAN KIDS because some people with ulterior motives told you about some unproved dangers from GMO use!!!
If you were really interested in milder methods of producing better seeds for drought tolerant stable yielding plants Mr Dimas, you would have noticed that a Greek company; the SPIROU House of Agriculture, http://www.spirou.gr/ is currently striving, with considerable successes, to produce seeds for drought tolerant plants in Syria, Egypt and Iran.
In conclusion Mr Dimas, do not become the long hand of scurplus propagandists with ulterior motives…
Do not become an AFRICAN KIDS KILLER…
Mr Spirou is doing a far better and more humane job for our society by disregarding idiotic restrictions and helping countries like Syria and Iran to feed their peoples…
Sincerely
Panagiotes Baziotopoulos
Economist – Operational Researcher
http://www.bazioto.blogspot.com/
bazioto@otenet.gr
+30 6932 288185
Δραματικές εξελίξεις λόγω παραγωγής ενέργειας απο Φωτοβολταϊκά με $0.05/kWh
Πολλά λέγονται και ελάχιστα γίνονται τον τελευταίο καιρό στον τομέα των Φωτοβολταϊκών.
Η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή πήρε αρχικά μερικές πρωτότυπες αποφάσεις αλλά οι υλοποιήσεις τους δεν άργησαν να φανούν κατώτερες των περιστάσεων χάριν του ληθαργισμού των εμπλεκόμενων φορέων και της λεγόμενης πολυνομίας...
Απόλυτα ανακριβές βέβαια ως προς το σκέλος της πολυνομίας διότι όσοι έχουν την εμπειρία απο τις Πολιτείες των ΗΠΑ θα ξέρουν οτι η εκεί πολυνομία είναι το ίδιο φρικτή αλλά τα καταφέρνουν διότι είναι αποτελεσματικότεροι χάριν της τεχνολογίας...
Εκεί δεν χρησιμοποιούν το χαρτί και οι υπολογιστές των διαφόρων εμπλεκόμενων υπηρεσιών έχουν πρόσβαση η μία στα στοιχεία της άλλης.
Εδώ η ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας) ακόμα ψάχνει να βρει διαδρόμους εφαρμογής των κατατεθειμένων προγραμμάτων ενω συστηματικά ρίχνει το μπαλάκι της ευθύνης στο ΥΠΕΧΩΔΕ και όπου αλλού το θεωρήσει βολικό ώστε να καθυστερήσει ή υλοποίηση των προγραμμάτων διοτι περί αυτού πρόκειται εάν υπάρχουν αφελείς που δεν το έχουν καταλάβει ακόμα…
Περί τεχνητών καθυστερήσεων πρόκειται, είτε διότι δεν υπάρχει το ποσοστό των επιδοτήσεων είτε διότι γίνεται προσπάθεια να δοθούν τα έργα σε μερικούς μεγάλους που θα κερδίσουν πολλά απο τις υπογραφείσες συμβάσεις με τις υπέρογκες χρηματοδοτήσεις του €0.45/kWh ενώ η τεχνολογία θα έχει ήδη δώσει δυνατότητες για πολύ διαφορετικά κοστολόγια…
Σύμφωνα με αυτά τα κοστολόγια η παραγωγή ενέργειας απο Φωτοβολταϊκά κατέβηκε στις ΗΠΑ στα $0.05/kWh και μάλιστα σε δολάρια...
Τι λιγνίτης τι γραφίτης θα έλεγε πλέον ο ποιητής...
Το θέμα είναι ότι με αυτή την τεχνολογία όλα ανατρέπονται και οι εταιρείες πετρελαίου προβλέποντας τον καταποντισμό τους έχουν ήδη εισέλθει στον χώρο των τεχνολογιών χαμηλού κόστους παραγωγής ενέργειας...
Έτσι εξηγείται η κάποια αδιαφορία τους στην παραγωγή εξελιγμένων υβριδικών συστημάτων υδρογονανθράκων όπου το παραγόμενο εν κινήσει, μεσω ηλεκτρόλυσης υδρογόνο, λειτουργεί ως καταλύτης με θεαματικά αποτελέσματα στην βελτίωση της καύσης με αποτέλεσμα τον περιορισμό των εκπεμπόμενων ρύπων και την σημαντική μείωση της κατανάλωσης.
Όμως τώρα το παιχνίδι θα παιχθεί διαφορετικά.
Η επανάσταση που ξεκίνησε πριν 15 χρόνια απο το διαδίκτυο στην εξάπλωση της πληροφορικής και στην ανατροπή της πολιτικής των ακριβών επικοινωνιών, θα έλθει ακόμα μία φορά απο την φτηνή φωτοβολταϊκή τεχνολογία.
Ας το ελπίσουμε...
Όσοι κατάλαβαν περί τινός πρόκειται θα χάσουν ακόμα και τον ύπνο τους...
Ας είναι αυτό το ΠΑΣΧΑ η αφετηρία μιας νέας αντίληψης στην συμπεριφορά απέναντι στους φυλακισμένους συνανθρώπους μας...
Ενα απο τα βασικά μηνύματα του Χριστιανισμού συμπυκνώνεται στην συγχώρεση που προσφέρει ο Ιησούς στους συσταυρωμένους ληστές ολίγον πριν εκπνεύσει επι του σταυρού.
Πιστεύοντες και μη, αντιλαμβάνονται την σημασία της συγχώρεσης ακόμα και για τα βαρύτερα των εγκλημάτων, αναλογιζόμενοι και μόνο αυτό το μεγαλειώδες περιστατικό.
Η συγχώρεση αποτελεί προϋπόθεση για να μπορέσουν όλοι να νιώσουν την χαρά που φέρνει ο συνδυασμός της Άνοιξης, της εορτής της φύσης, με την εορτή του ΠΑΣΧΑ.
Αυτήν όμως τη χαρά αδυνατούν να αισθανθούν οι έγκλειστοι στις φυλακές, ανεξάρτητα από την σοβαρότητα του παραπτώματος τους.
Οι φυλακές είναι μέρος ενός σωφρονιστικού συστήματος που αποβλέπει στο να προφυλάσσει την κοινωνία απο εκείνους που δεν έχουν σκοπό, και το απέδειξαν με τις πράξεις τους, να προσαρμοσθούν στους κανόνες της.
Δεν είναι όμως μέθοδος βασανιστηρίων ο εγκλεισμός στις φυλακές...
Δεν είναι ο σκοπός μιάς οποιασδήποτε ευνομούμενης κοινωνίας να προσβάλει, να εξαθλιώνει και να απανθρωπίζει τους φυλακισμένους διότι τότε πρόκειται για αντεκδίκηση και όχι για σωφρονισμό...
Ας αφιερώσουμε επομένως, κατά την ημέρα του ΠΑΣΧΑ, μέρος των σκέψεών μας στο πόσο εκδικητικός είναι ο τρόπος με τον οποίο το δικό μας, Ελληνικό Σωφρονιστικό Σύστημα, αντιμετωπίζει τους κρατουμένους.
Ας σκεφθούμε την κατάσταση των βρωμερών και πανάθλιων φυλακών που διαθέτουμε στην χώρα μας, που στην καλλίτερη περίπτωση είναι απαράδεκτες και στην χειρότερη ακατάλληλες για εκτροφή χοίρων.
Ας αναλογισθούμε οτι υπουργοί επι υπουργών και δικαστικοί επι δικαστικών, δεκαετίες επι δεκαετιών, δεν βλέπουν το συγκεκριμένο πρόβλημα ή το θεωρούν ικανό να περιμένει την αντιμετώπισή του μεσω των προγραμμάτων σύμπραξης ιδιωτών με το δημόσιο (ΣΔΙΤ) για την δημιουργία νέων εγκαταστάσεων.
Δεν χρειάζεται να τονίσω οτι για λόγους οικονομικούς τα χαρακτηριστικά των νέων εγκαταστάσεων θα υποτιμηθούν και οι νέες φυλακές θα είναι μερικά ακόμα άθλια κατασκευάσματα δίπλα στα παλαιότερα...
Άλλωστε, δεν είναι μόνο θέμα αριθμού κτιρίων αλλά και λειτουργικότητας των κατασκευών στα μέτρα των αναγκών ανθρώπων που υποτίθεται ότι ετοιμάζονται για την κοινωνία στην οποία κάποτε θα επανέλθουν.
Θα έθετα επομένως την ακόλουθη πρόταση:
Γιατί δεν προσφέρεται η δυνατότητα στους φυλακισμένους να κτίσουν με την συνεργασία επαγγελματιών μηχανικών και την επίβλεψη της πολιτείας τις φυλακές που αυτοί θα μείνουν.
Είναι βέβαιο οτι οι περισσότεροι θα το προτιμήσουν απο το να σαπίζουν σωματικά και ψυχικά στα άθλια και βρωμερά σημερινά κελιά τους...
Ας είναι αυτό το ΠΑΣΧΑ η αφετηρία αυτής της νέας αντίληψης στην συμπεριφορά μας απέναντι στους φυλακισμένους συνανθρώπους μας...
Η πρόταση μπορεί να εκπορεύεται απο μια γνήσια χριστιανική αντίληψη αλλά αφορά όλους και δίνει σε όλους την ίδια χαρά και την ίδια ανθρώπινη μεγαλοπρέπεια και αξιοσύνη.
Blogging, εργαλείο ερασιτεχνών της γραφής αλλά και μέσο άμεσης Δημοκρατίας.
Η επιστολή που ακολουθεί στάλθηκε σε ένα φίλο που αισθάνομαι οτι απέκτησα χάρη στην τεχνολογία του blogging…
Όσο και αν επικρίνεται το διαδίκτυο και όσο και αν έχει δυσκολέψει τους επαγγελματίες της γραφής (δημοσιογράφους) στο να μονοπωλούν την τέχνη του καθημερινού γράφειν, εμείς οι υπόλοιποι και ερασιτέχνες της γραφής, βρίσκουμε μέσα απο το blogging τον τρόπο, οχι μόνο να επικοινωνήσουμε με άλλους αλλά και να αλληλοδιαμορφώσουμε σκέψεις και ιδέες που μέχρι τώρα μονοπωλούσε μια άλλη ισχυρή ομάδα, αυτή των πολιτικών...
Χωρίς να κακοβλέπω καμία απο τις συμπαθητικές αυτές ομάδες, που είτε μας ενημερώνουν είτε μας εκφράζουν στην πολιτική, αισθάνομαι πολύ ποιό άνετα όταν δεν τους έχω ολημερίς στο σβέρκο μου... διότι έχω και εγώ το «περίπτερό» μου παραδίπλα να παίρνω τα απαραίτητα και να λέω μια καλησπέρα σε στιγμές μοναξιάς...
Τα όσα γράφει ο φίλος Tzoumas.p στο blog του Μίμη Ανδρουλάκη, είναι τόσο σημαντικά που του έστειλα μεταξύ άλλων και την ακόλουθη επιστολή... Αξίζει να διαβαστεί απο τους επισκέπτες του blog αυτού ενω όσοι θέλουν αναλυτικότερη ενημέρωση ας επισκεφθούν το link εδώ.
Αγαπητέ μου Tzoumas.p,
Τα οσα λες είναι πλέον τόσα πολλά που νομίζω ότι για να γίνουν παραγωγικά θα πρέπει να μπει μια σειρά και μια τάξη...
Έχεις σχεδόν συγγράψει ολόκληρο βιβλίο σε θέματα παιδείας και κοινωνικής πολιτικής της Τσεχίας.
Για να είσαι όμως αποτελεσματικός μάζεψε το υλικό, βάλτο στη σειρά, βελτίωσε τη γραφή και άρχισε να το μοιράζεις σε μας όλους (που θεωρούμε τις σκέψεις και τις υποδείξεις σου πολύτιμες...) ως μια μελέτη / δοκίμιο στα κοινωνικά και εκπαιδευτικά συστήματα της Τσεχίας.
Είπα αλλού, οτι ο Μίμης πρέπει να ασχοληθεί με τα θέματα της παιδείας στο ΠΑΣΟΚ και να αφήσει τα θέματα της νέας γενιάς σε κάποιον νεώτερο...
Είπα επίσης οτι θα του ήσουν χρήσιμος ως σύμβουλος, όχι βέβαια σαν φωνή και γνώμη επι παντός επιστητού, αλλα σαν πολύτιμο συμπλήρωμα γνώσης στο συνολικό έργο ενός μελλοντικού υπουργού παιδείας.
Αυτό το είπα με κάθε σοβαρότητα και θα συνεχίσω να το προπαγανδίζω όσο αντέχω, υπό την προϋπόθεση ότι εχω την συγκατάθεσή σου.
Όμως αγαπητέ μου Tzoumas.p, μερικές φορές παρασύρεσαι... Σε παρασέρνει ο οίστρος της γραφής σου, το πάθος σου να εκφράσεις και να διαδώσεις στον φτωχό και σκοτεινό εκπαιδευτικά κόσμο της χώρας μας, νέα πράγματα, νέες εμπειρίες και πολύτιμες γνώσεις που περιέργως δεν υπάρχουν ή σκόπιμα αγνοούνται...
Στηρίζεσαι σε ένα μοντέλο χώρας που κατάφερε να συνδυάσει τα καλά δυο διαφορετικών κόσμων, έχοντας όμως την κουλτούρα ενός λαού με το υψηλότερο βιοτικό επίπεδο της Ευρώπης του μεσοπολέμου...
Στην πατρίδα όμως Τzoumas.p, στην Ελλάδα μας, η κατάσταση δεν είναι ρόδινη όχι επειδή δεν έχουμε παιδεία με την στενή έννοια αλλά επειδή δεν έχουμε παιδεία με την έννοια της καλλιέργειας... Εδώ το πρότυπο είναι το Cayenne της Porsche… η κούφια επίδειξη δηλαδή και η απερίγραπτη ματαιοδοξία των διάσημων δικηγόρων με ασήμαντα μανεκέν...
Επομένως, τα νεωτεριστικά πρότυπα που θίγεις θα πρέπει να εισαχθούν σταδιακά για να μην ανατραπούν ούτε τα πρότυπα ούτε οι καλοπροαίρετοι εισηγητές τους...
Εδώ δυστυχώς είμαστε πωρωμένοι καπιταλιστές που αντιγράψαμε τις συνήθειες του “βασιλιά” αλλά γίναμε χειρότεροί του... Εδώ αγαπητέ μου Tzoumas.p γίναμε κακέκτυπα δασκάλων του σκληρού καπιταλισμού όταν οι Αγγλοσάξονες πατέρες του εφευρίσκουν ήδη τρόπους να μαλακώσουν την σκληρότητά του κάνοντας τον ποιο ανθρώπινο. Οταν, κυρίως οι Αμερικανοί καπιταλιστές, προσπαθούν εναγωνίως να του δώσουν μερικά χρόνια ζωής ακόμα διότι αν συνεχίσουν όπως σήμερα θα απαξιωθούν και θα καταλήξουν να έχουν χειρότερη μοίρα απο τους αριστοκράτες της Τσαρικής Ρωσίας μετά την επανάσταση...
Φαντάζει ισως απίθανο αλλά δεν είναι.
Πολλοί αγνοούν πόσο απίθανος φαινόταν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ελάχιστα πριν την έναρξή του, παρά τις εντατικές προετοιμασίας του Στάλιν και τα μοχθηρά και υποχθόνια σχέδια των αντίπαλων του Νέβιλ Τσάμπερλεν.
Όσον αφορά το παράδειγμα της Κούβας, ναι έχει πολλά στοιχεία που αξίζουν διερεύνησης.
Όμως δεν θα ήμουν ποτέ με τον Κάστρο...
Οχι, δεν μου αρέσουν αυτοί που αισθάνονται πατερούληδες και σωτήρες...
Οχι δεν μου αρέσουν αυτοί που έχουν χάσει την ικανότητα διαφοροποίησης του σημαντικού απο το ασήμαντο και τα λενε όλα σε μια άχρωμη και σχοινοτενή ομιλία που κανείς δεν προσέχει αλλά αυτοί νομίζουν οτι όλοι κρέμονται απο τα χείλη τους εκστασιαζόμενοι απο τον ήχο της φωνής τους και τις φωτεινές ιδέες τους.
Οχι δεν μου αρέσουν αυτοί που πνίγουν τα χέρια τους στο αίμα και μετά τα ξεπλένουν με την κολόνια που έμεινε απο τους δολοφονημένους καπιταλιστές..
Δεν θέλω αυτή την μπουγάδα με τα μεινεμένα των νεκρών...
Ούτε θέλω τόση στέρηση για να κερδίσει η «νεολαία» μετά απο 50 χρόνια ...
Ο Μπατίστα θα είχε πέσει απο μόνος του και η Κούβα αυτή τη στιγμή θα ήταν ένας τουριστικός παράδεισος καλύτερος και από την Φλώριδα...
Προφανώς Αμερικανικής νοοτροπίας παράδεισος αλλά με τις ιδιαιτερότητές του και κατοίκους με αναμφίβολα λατινοαμερικάνικη και οχι αγγλοσαξονική θεώρηση όπως όλες πλέον οι χώρες της Λατινικής Αμερικής...
Ας μην οδηγούμαστε επομένως σε ωραιοποιήσεις εκείνων που βασίσθηκαν στο «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα...»
Με αυτό το σκεπτικό πολλές απο τις δικτατορίες ήταν καλλίτερες (=αποτελεσματικότερες) απο τις δημοκρατίες... Ε και λοιπόν; Να τις επαναλάβουμε για να το εμπεδώσουμε;
Με αυτές τις παρατηρήσεις σου εύχομαι καλό ΠΑΣΧΑ.
Γιατί έφυγα από την Greenpeace;
Τον τελευταίο καιρό το περί την οικολογία ενδιαφέρον έχει πάρει διαστάσεις που όμως υποκρύπτουν συμφέροντα και πολιτικές επιδιώξεις που συνήθως δεν γίνονται γνωστά από μη συστηματικούς παρατηρητές...
Τελικά την αλήθεια την μαθαίνουμε ή καλύτερα την επιβεβαιώνουμε από τα μέσα, απο άτομα δηλαδή που πίστεψαν και δούλεψαν για ένα σύστημα και τελικά αυτό τους πρόδωσε.
Η Green peace εμφανίζεται ως οικολογικό κίνημα που συστηματικά αγνοεί οτι η επιστήμη έχει πάντα τον πρωτο λόγο.
Οι ακτιβιστές της Greenpeace κάνουν θόρυβο για πολλά αλλά αν τους πλησιάσει κανείς για οτιδήποτε εκτός απο το να τους χρηματοδοτήσει δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο...
Πρόκειται για οργάνωση ελιτίστικη, καθοδηγούμενη απο σκληρό πυρήνα πολιτικών ακτιβιστών στο εξωτερικό, με επιδεικτική αδιαφορία στην απλή επικοινωνία και συστηματική καλλιέργεια ψευδαισθήσεων για την εφικτότητα συμμετοχής και διαλόγου του απλού κόσμου μαζί της.
Τα στελέχη της, όταν επικοινωνούν, χρησιμοποιούν αποκρουστικά τυποποιημένη, σχεδόν ξύλινη γλώσσα, όπως οι εκπρόσωποι τύπου των ελληνικών κυβερνήσεων.
Τελικά η Greenpeace φαίνεται οτι κάνει μεγαλύτερο κακό στην οικολογία απο το καλό που όλοι νομίζουν ότι επιφέρει... Διαβάστε ακολούθως την ομολογία του ΠΑΤΡΙΚ ΜΟΥΡ, συνιδρυτή της Greenpeace, είναι σήμερα προέδρου της Greenspirit Strategies
Η Ομολογία του ΠΑΤΡΙΚ ΜΟΥΡ
TO 1971 ένα περιβαλλοντικό και αντιπολεμικό κίνημα γεννιόταν στον Καναδά και επέλεξα να συμμετάσχω. Έχοντας μόλις ολοκληρώσει το διδακτορικό μου στην οικολογία, συνδύασα τις γνώσεις μου με τις επικοινωνιακές ικανότητες των συναδέλφων μου. Βάσει των αρχών μας συστήσαμε την Greenpeace
Αργότερα όμως συνειδητοποίησα ότι το περιβαλλοντικό κίνημα δεν κατευθύνεται πάντα από την επιστήμη.
Στην αρχή πολλούς από τους σκοπούς, που υπηρετήσαμε, όπως η αντίθεση στις δοκιμές πυρηνικών και η προστασία των φαλαινών πήγαζαν από τις επιστημονικές μας γνώσεις για την πυρηνική φυσική και την θαλάσσια βιολογία.
Ύστερα από έξι χρόνια θητείας ως ένας από τους πέντε διευθυντές της Greenpeace International, παρατήρησα ότι κανένα άλλο από τα διευθυντικά στελέχη δεν είχε σπουδές σχετικές με το αντικείμενο. Ήταν πολιτικοί ακτιβιστές, με αποτέλεσμα να τίθεται σε δεύτερη μοίρα η επιστημονική εγκυρότητα, προς όφελος της πολιτικής ατζέντας. Αυτός ήταν και ο λόγος, για τον οποίο αποφάσισα να αποχωρήσω από τη Greenpeace το 1986.
Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν η απόφαση της οργάνωσης να στηρίξει μία παγκόσμια απαγόρευση του χλωρίου. Η επιστήμη έχει αποδείξει ότι η προσθήκη χλωρίου στο πόσιμο νερό είχε ιστορικά πολύ σημαντικά οφέλη για τη δημόσια υγεία, συμβάλλοντας στην εξάλειψη ασθενειών, που μεταδίδονται μέσω του νερού, όπως η χολέρα.
Οι πρώην συνάδελφοί μου αγνόησαν τις επιστημονικές αποδείξεις και ζήτησαν την απαγόρευσή του. Τόσο η Greenpeace όσο και άλλες περιβαλλοντικές οργανώσεις εξακολουθούν να ζητούν την απαγόρευση του χλωρίου, στο πλαίσιο της αντίθεσής του στη χρήση βιομηχανικών χημικών.
Η υπερβολική χρήση των χημικών έχει όντως αρνητικές συνέπειες για την υγεία και το περιβάλλον. Στα πάντα όμως χρειάζεται ένα μέτρο. H Greenpeace θέλησε να βάλει τα πάντα στην ίδια κατηγορία, αγνοώντας τα πραγματικά στοιχεία, προκειμένου να προωθήσει την πολιτική της ατζέντα.
Μετά την αποτυχία της εκστρατείας της για το χλώριο, βάζει στο στόχαστρο τα φθαλικά άλατα, μία ομάδα χημικών, στα οποία οφείλεται η ελαστικότητα του πλαστικού. Χρησιμοποιούνται στα πάντα από τον ιατρικό εξοπλισμό έως τα παιδικά παιχνίδια και τις κουρτίνες μπάνιου.
Τα περισσότερα φθαλικά άλατα περνούν διάφορα τεστ χρόνια τώρα και έχει αποδειχθεί ότι δεν ενέχουν κινδύνους για την υγεία. Άλλη μία εκστρατεία χωρίς επιστημονική βάση βρίσκεται σε εξέλιξη.
ΑΘΗΝΑ, Ξανα ζωή στο Κέντρο
Απευθύνομαι στην Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, κυρία Διαμαντοπούλου
Κυρία Διαμαντοπούλου,
Το φαινόμενο που επικαλείσθε στην καμπάνια «ΑΘΗΝΑ, Ξανα ζωή στο Κέντρο», το είχε προβλέψει η Βουλευτής του ΚΚΕ, Λιάνα Κανέλλη πριν απο 6 τουλάχιστον χρόνια...
Μου κάνει όμως εντύπωση το γιατί το ΚΚΕ είναι μόνο λόγια και ΜΗΔΕΝ έργα. Προφανώς δεν αναφέρομαι σε έργα κυβερνητικού επιπέδου αλλά κοινωνικά. Είναι βλέπετε κυρία Διαμαντοπούλου, όλοι οι αριστεροί, του ΣΥΡΙΖΑ μη εξαιρουμένου, απασχολημένοι με το πως θα «φανε» τους πλουτοκράτες αγνοώντας οτι γύρω τους επικρατεί μία κοινωνική τραγωδία... Άλλωστε αυτοί (οι ψηφοφόροι τους) έγιναν πλέον κάτοικοι ευγενέστερων περιοχών και προαστίων ξαποστέλνοντας εκεί, στο κέντρο, όσους ούτε μπορούν ούτε τους επιτρέπεται να ψηφίσουν...
Μου θυμίζουν τον «κομουνισμό» του Στάλιν... «Όλα για τον Πόλεμο ενάντια στον Ιμπεριαλισμό και ας χάσουμε στη διαδρομή τον μισό πληθυσμό και ολόκληρη την ανθρωπιά μας...»
Κυρία Διαμαντοπούλου,
Δεν έχουμε ανάγκη απο υπογραφές.
Δεν έχουμε ανάγκη απο καλέσματα.
Δεν έχουμε ανάγκη απο καμπάνιες εντυπωσιασμού.
Έχουμε όμως ανάγκη απο πράξεις και ενέργειες.
Δυστυχώς, δεν προτείνετε καμία ενέργεια..
Θα σας προτείνω λοιπόν εγώ.
Η Αθήνα είναι η χειρότερη ευρωπαϊκή Πόλη χωρίς εξαιρέσεις και ελαφρυντικά.
Την φτιάξανε έτσι ο Καραμανλής, οι Παπανδρέου (Πατήρ και Υιός) και η ανεκδιήγητη Χούντα. Την φτιάξαν έτσι οι πατεράδες μας και εμείς, συχνά κλείνοντας με νόημα το μάτι στους συνυπεύθυνους της κάθε οικιστικής παρανομίας.
Βέβαια δεν θα περίμενε κανείς απο τις δυο οικογένειες πολιτικών περισσότερη ευαισθησία απο αυτήν του μέσου Ελληνα... δηλαδή, την ανύπαρκτη. Για την Χούντα τι να σχολιάσουμε;
Ο Έλληνας είναι κατά πλειοψηφία εαυτούλης και αφάνταστα εγωκεντρικός. Έτσι είμαστε στην συντριπτική μας πλειοψηφία...
Στο κέντρο λοιπόν της πόλης, πρέπει να γίνουν δραματικές παρεμβάσεις και αλλαγές.
Αλλά για να γίνουν θα πρέπει να κάνουμε κάτι πολύ σημαντικότερο απο μικροπρογράμματα αλληλεγγύης προς τους έχοντες ανάγκη.
Τα κόμματα όμως δεν είναι ούτε ΜΚΟ ούτε Οργανισμοί Κοινωνικής Υποστήριξης αν και προσφέρουν και ως τέτοιοι.
Για να έχουμε ουσιαστικό έργο θα πρέπει να κτίσουμε με σκληρή πολιτική παρέμβαση, προγράμματα για μιά νέα αναπτυξιακή πορεία της χώρας που δεν θα προέρχεται αποκλειστικά απο δημόσια έργα...
Στο κέντρο της Αθήνας υπάρχουν πάρα πολλά αχρησιμοποίητα σπίτια...
Είναι αποτέλεσμα του εγωκεντρικού Έλληνα που παραμένει κολλημένος στο ακίνητό του, στην σαβούρα του και στα σκουπίδια του...
Ο μόνος τρόπος για να απαλλαγεί απο την στάση αυτή ο ιδιώτης των αθηναϊκών ερειπίων είναι να του επιβληθεί κόστος (φόρος) αχρησίας του ακινήτου...
Δεν το χρησιμοποιείς; Τότε πληρώνεις και πληρώνεις μέχρι να ματώσεις... Το χρησιμοποιείς; Τότε έχεις γενναίες απαλλαγές...
Τα χρήματα αυτά μαζεύονται σε ένα ταμείο και χρηματοδοτούνται τα πρώτα έργα για τους άνεργους και τους άστεγους...
Τα έργα θα είναι προγράμματα εργασίας και μαζικής εκπαίδευσης, σίτισης, δημιουργίας και κατοίκησης...
Θα δημιουργηθούν μικροχειρονακτικες, παραγωγικές ομάδες απόρων που ανάλογα με την ηλικία τους και τις ικανότητές τους θα επανέρχονται σταδιακά στην κοινωνία, παύοντας να είναι άποροι.
Σε όσα μέρη της πόλης επιτευχθούν απαλλοτριώσεις με συνοπτικές διαδικασίες και όχι με τις χρονοβόρες σημερινές, θα μπουν μπουλντόζες και θα ισοπεδώσουν ολόκληρα τετράγωνα, όπως συμβαίνει επι δεκαετίες τώρα στις πολιτισμένες πρωτεύουσες της Ευρώπης. Μόνο στην υποκοσμική Αθήνα δεν έχουν ξεκινήσει προγράμματα μαζικών κατεδαφίσεων... Βλέπετε, κυρία Διαμαντοπούλου, έχουμε ακόμα φαινόμενα αρχιτεκτόνων που κατηγορούν π.χ. τον Βωβό μόνο και μόνο διότι έχουν ίδιο συμφέρον στις περιοχές που εκείνος αναπλάθει... όπως συνέβη στους αμπελόκηπους...
Μετά θα δημιουργηθούν χώροι ανάπτυξης αυτών των χώρων σαν σύγχρονα χωριά μέσα στην πόλη, σαν σύγχρονες παραγωγικές μονάδες με μικροχρηματοδοτήσεις ενδιάμεσου σταδίου, βασισμένες στην λογική των microcredit προγραμμάτων που έκτισε ο Muhammad Yunus, στο Bangladesh.
Για σχετική ενημέρωση σας παραπέμπω στο «The Theory of Development Finance: How Microcredit Programmes Alleviate Credit and Labour Market Segmentation του Ingo Tschach και στο «The Miracles of Barefoot Capitalism του Jim Klobuchar.
Είναι καιρός κυρία Διαμαντόπουλου, αφενός να δημιουργηθεί μια νέα Τράπεζα υποστήριξης αυτών των κοινωνικών ομάδων στη φιλοσοφία των Microcredits και αφετέρου να καταλάβουν οι λοιπές τράπεζες ότι δεν μπορούν να ανακοινώνουν χυδαία ποσοστά αύξησης κερδών σε μια οικονομία που αγκομαχεί υπό το βάρος των τοκογλυφικών επιτοκίων του 19% στον δανεισμό μεσω καρτών.
Έτσι αντι στο σώμα της πόλης να δημιουργούνται καρκινογενέσεις θα δημιουργούνται εστίες ανάκαμψης και προόδου.
Αυτά για να ξεκινήσουμε... αυτά σαν μια σύντομη πρόταση... για το πως θα έλθει η ζωή ξανά στο Κέντρο της Αθήνας.
Το Φάντασμα του Henry Kissinger!
Ο Kissinger, την δεκαετία του 70 έκανε μία τρομακτική πρόταση / πρόβλεψη για τα όσα συμβαίνουν σήμερα στον κόσμο.
Είπε τότε «Ελέγξτε το πετρέλαιο και θα ελέγχετε τα έθνη, ελέγξτε την παραγωγή τροφίμων και θα ελέγχετε τους ανθρώπους» Προσθέστε και την δυνατότητα της πολεμικής υπεροχής και θα έχετε τα συστατικά της παγκόσμιας κυριαρχίας...
Είπε και πολλά περισσότερα το 1974, στα πλαίσια ενός μυστικού υπομνήματος για την Εθνική Ασφάλεια (National Security Study Memorandum 200 - Implications of Worldwide Population Growth for U.S. Security and Overseas Interests.) που απέβλεπε στον έλεγχο του παγκόσμιου πληθυσμού.
Οι φρικιαστικές προτάσεις του απέβλεπαν στον περιορισμό της ανθρωπότητας κατά εκατοντάδες εκατομμύρια ψυχές...
Βασικός μηχανισμός σε αυτή την προσπάθεια ήταν η καταστροφή των οικογενειακών αγροτικών επιχειρήσεων και η αντικατάστασή τους απο τεράστια βιομηχανοποιημένα αγροκτήματα.
Σήμερα αυτή η προσπάθεια ενισχύεται με την δύναμη πέντε μεγάλων αγροτοεπιχειρήσεων - Monsanto, DuPont, Dow Agrisciences, Syngenta and Bayer CropScience AG.
Οι επιχειρήσεις αυτές, με τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα, επιδιώκουν όχι τόσο την αύξηση της παραγωγής όσο τον έλεγχο των παραγωγών που δεν ελέγχουν άμεσα και την τελική υποταγή όλων στη δική τους λογική.
Επομένως, το θέμα με τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα δεν είναι ο κίνδυνος απο την κατανάλωσή τους αλλά ο κίνδυνος απο τον έλεγχο των πάντων σύμφωνα με την παγκοσμιοποιημένη λογική αυτών των επιχειρήσεων...
Με την μείωση τελικά της παραγωγής θα ελέγχουν τους πληθυσμούς χωρίς καμία ανάγκη για πολεμικές επιχειρήσεις και άλλες, πλέον απηρχαιωμένες μεθόδους ελέγχου των λαών.
wikipolitics
Μίμη,
πρέπει να πω ότι η προσπάθεια που άνοιξες / ατε με το wikipolitics είναι εξαιρετική διότι προσδίδει αμεσότητα στην πολιτική με το «απο την διαμόρφωση της ιδέας / πρότασης στην ερώτηση ή στην επερώτηση».
Επομένως, η προσπάθεια εξυπηρετεί την δημοκρατία, την άμεση δημοκρατία που παλαιότερα ήταν εξαιρετικά χρονοβόρα και πολύπλοκη διαδικασία να λειτουργήσει...
Σήμερα το Wikipolitics είναι η Μέγα Γειτονιά (Super Community) μια που συγκεντρώνει όλες τις θέσεις και τις απόψεις των συμμετεχόντων χωρίς να περιμένουν να περάσουν οι προτάσεις απο χέρι σε χέρι... και το χειρότερο μη ελεγχόμενο χέρι... αδιαφανές χέρι...
Διαφάνεια λοιπόν και αμεσότητα είναι το τεράστιο πλεονέκτημα της Wikipolitics...
Όμως μετά απο αυτό το τεράστιο βήμα μπροστά, βήμα που επιτρέπει η σημερινή τεχνολογία (υπάρχουν πολλές τελειοποιήσεις σε αυτό το βήμα αλλα θα επανέλθω σε ξεχωριστό κείμενο) θα πρέπει να μας απασχολήσει και η ουσία του θέματος.
Εντάξει φτιάξαμε το κανάλι της αμεσότητας.
Εντάξει δώσαμε την δυνατότητα στον πάσα ένα να στέλνει την θέση του στην βουλή μεσω εσού.
Τα θέματα όμως;
Σε αυτό τον τομέα η τεχνολογία έχει μικρότερο ρόλο να παίξει...
Ξεκινώ απο τα δυο θέματα που θα εισηγηθείς στην βουλή (αναφορά April 19, 2008 – 4:05 am)
Είναι και τα δυο για δικαιώματα...
ΟΧΙ Μιμη, δεν ξεκινάμε απο τα δικαιώματα... απο τις υποχρεώσεις ξεκινάμε...
Εκεί χωλαίνουμε στην Ελλάδα...
Πρώτα θα φτιάξουμε την λαϊκή υποδομή να μεγαλώσει η πίττα και μετα θα πάμε να πάρουμε το κομμάτι που μας αναλογεί...
Όμως παρατηρώ περιέργως απο την περίοδο της αρχικής συζήτησης για το ασφαλιστικό, να περιοριζόμαστε / σαστε σε προτάσεις για την διανομή και την αναδιανομή της υπάρχουσας πίττας...
Μίμη, η πίττα δεν φτάνει, την έχουν ήδη δαγκώσει τα «σκυλιά» και έχει κουτσουρευτεί...
Εμπρός για το μεγάλωμα της πίττας λοιπόν... Βάρεμα συνεχές και σε σημείο καταπόνησης στην βουλή για την ανάπτυξη της χώρας με τεχνολογία και όχι με πιτσαρίες και σουβλατζίδικα... ούτε με δημοτικές πλατείες και ψεύτικες δηλώσεις προσλήψεων απο μικροεπιχειρήσεις που ανοίγουν, επιδοτούνται και κλείνουν...
Οχι άλλη δουλειά στο τερατουργικό δημόσιο του 1.000.000 νοματαίων...
Τεχνολογία, Επαγγελματισμός και Ποιότητα (ΤΕΠ) στις προσφερόμενες υπηρεσίες και προιόντα να είναι σταθερά ο οδηγός σε αυτό που θα κάνουμε... και προπαντός:
Στην Ιδιωτική πρωτοβουλία λέμε ΝΑΙ.
Στον Άθλιο κρατισμό λέμε ΟΧΙ
Θα ακολουθήσουν προτάσεις...
Δεν είναι καιρός για πολιτικαντολογία...
Μια φορά και ένα καιρό, ένας δήμαρχος
Δημοσιεύθηκε στην τοπική εφημερίδα Κηφισιά,την 11η Απριλίου 2008
Αγαπητέ κύριε Γρηγοράκο,
Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια πολύ άσχημη πόλη. Βία, εγκλήματα, κυκλοφοριακό, ατυχήματα, ναρκωτικά, βρωμιά και γκρίζοι δυστυχισμένοι πολίτες. Και δεν ήταν καμιά μικρή πόλη, είχε έξι μύρια κατοίκους που είχαν παραδοθεί εντελώς στην μαυρίλα. Ένα πρωί, ο διευθυντής του Πανεπιστημίου της πόλης που ήταν μαθηματικός και φιλόσοφος, εκεί που πήγαινε στη δουλειά του και βλέποντας την κατάντια της πόλης του, πήρε μια πολύ κουφή απόφαση. Δήλωσε την παραίτησή του στο Πανεπιστήμιο, λέγοντας πως ήθελε να διευρύνει την διδασκαλία του και στα έξι εκατομμύρια κατοίκους. Στους μαθητές του στο Πανεπιστήμιο, ο καθηγητής αυτός ήταν γνωστός για τους περίεργους τρόπους διδασκαλίας του. Για παράδειγμα, μια φορά που επικρατούσε χάβρα στο μάθημα, κατάφερε να επαναφέρει την τάξη κατεβάζοντας τα βρακιά του. Γενικά δηλαδή, εφεύρισκε αστείους και εντελώς ανορθόδοξους τρόπους για να πετυχαίνει το σκοπό του και περιέργως, πάντα τα κατάφερνε.
Για την προεκλογική καμπάνια του λοιπόν, φόρεσε μια στολή σούπερμαν, αυτοχρίστηκε 'υπερπολίτης' και αμολήθηκε στους δρόμους βάζοντας ταυτόχρονα υποψηφιότητα για δήμαρχος. Έφερε πολύ γέλιο στον κόσμο αλλά επειδή όπως έλεγαν, είχε αρκετά ειλικρινή φάτσα, τον ψήφισαν. Ο καινούργιος δήμαρχος όμως δεν είχε καμία σχέση με τους προηγούμενους. Η πρώτη του κίνηση ήταν να προσλάβει 20 μίμους και να τους σκορπίσει στους δρόμους της πόλης. Η δουλειά τους ήταν να χλευάζουν όσους παραβίαζαν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας.. Σιγά, θα μου πείτε. Οι πολίτες όμως (που εννοείται στα τέτοια τους οι κανόνες οδικής συμπεριφοράς), άρχισαν να συμμορφώνονται γιατί αποδείχτηκε πως τους πείραζε πολύ περισσότερο η δημόσια κοροϊδία, παρά τα πρόστιμα. Αμέσως μετά, βγήκε σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές και έκανε ντους κατατσίτσιδος live, κλείνοντας την παροχή νερού ενώ σαπουνιζόταν, για να δείξει στους πολίτες πώς μπορούν να εξοικονομούν νερό. Και βουαλά! Η κατανάλωση νερού αμέσως έπεσε.
Όρισε Ημέρα Γυναίκας όπου οι άντρες θα φρόντιζαν τα παιδιά και οι γυναίκες θα έβγαιναν βόλτα στην πόλη. Αυτό, ήταν ανήκουστο γιατί η συγκεκριμένη πόλη ήταν πολύ επικίνδυνο μέρος τα βράδια, ενώ οι γυναίκες δεν έβγαιναν βόλτες σχεδόν ποτέ ως τότε. 700.000 γυναίκες γέμισαν τους δρόμους πανηγυρίζοντας ενώ ακόμη και o αρχηγός της αστυνομίας ήταν γυναίκα εκείνο το βράδυ. Το καλύτερο; Μοίρασε στους πολίτες ταμπέλες με thumbs up και thumbs down για να επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν δημόσια τις πράξεις των συμπολιτών τους. Πράγμα φυσικά που δεν έχασαν την ευκαιρία να το ξεφτιλίσουν δεόντως αλλά όλως περιέργως, ειρηνικά. Το ομαδικό κράξιμο ήταν ότι έπρεπε τελικά. Γενικώς σκαρφιζόταν αστείες ή περίεργες καμπάνιες για κάθε τί που ήθελε να πετύχει, όπως όταν ζήτησε να του τηλεφωνήσει (στο προσωπικό του γραφείο μάλιστα) όποιος πολίτης συναντούσε έστω κι έναν υποδειγματικό ταξιτζή. Σύντομα, 150 τηλεφωνήματα συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί ομάδα ταξιτζήδων που ο δήμαρχος ονόμασε Ιππότες της Ζέβρας και είχαν την προσωπική του υποστήριξη. Ίδρυσε επίσης ταμείο εθελοντικών φόρων για όσους ήθελαν να δώσουν παραπάνω χρήματα (!) στο δημοτικό ταμείο. Φυσικά και μάζεψε χρήματα. Τέλος, προσπαθώντας να δείξει πόσο σημαντική είναι η ανθρώπινη ζωή, ζωγράφισε αστέρια σε κάθε σημείο θανάτου από τροχαίο στην πόλη, πράγμα εξαιρετικά έξυπνο γιατί το αποτέλεσμα ήταν πανέμορφο αλλά και ιδιαίτερα σοκαριστικό.
Όχι, δεν είναι παραμύθι. Πρόκειται για τον Κολομβιανό Antanas Mockus, τον δήμαρχο της Μπογκοτά το 1993. Μετά το πέρας της θητείας του, ο παράξενος αυτός δήμαρχος, ξεκίνησε διαλέξεις αναλύοντας τα συμπεράσματά του από το κοινωνικό του πείραμα. Ένα από τα συμπεράσματά του είναι πως η γνώση δίνει δύναμη αρκεί να καταφέρεις να τη μεταδώσεις μέσω της τέχνης, του χιούμορ και της δημιουργικότητας. Μόνο έτσι οι άνθρωποι αποδέχονται τις αλλαγές.
Η παραπάνω ιστορία ελπίζω να δώσει τροφή στην σκέψη των εκπροσώπων και της δική μας δημοτικής αρχής αλλά και της δικής μας τοπικής κοινωνίας γενικότερα.
Έχει επικρατήσει η εύκολη άποψη ότι για όλα φταίει ο δήμαρχος και η τρέχουσα δημοτική αρχή ενω όλοι εμείς, οι δημότες που επικαλούμεθα τις ευθύνες των άλλων, είμαστε άμοιρα θύματα των δικών τους αποφάσεων.
Εάν σε αντίθεση διακρίναμε και τις δικές μας ευθύνες θα μπορούσαμε να συνεργασθούμε με πρωτοτυπία και ενθουσιασμό όπως ο Δήμαρχος της Bogotá Antanas Mockus, ώστε και η δική μας πόλη να ξαναγίνει πρότυπο ευχάριστης και πολιτισμένης διαμονής.
Το παραμύθι της Bogotá αναδημοσιεύτηκε απο τα αρχεία της εφημερίδας του Πανεπιστημίου του Harvard.
Μια κραυγή ενάντια στην απραξία...
Μια κραυγή ενάντια στην απραξία... (Επιστολή στον Μίμη Ανδρουλάκη)
Αγαπητέ Μιμη,
Οι προσπάθειες διεύρυνσης του διαύλου της διαδικτυακής επικοινωνίας και της δημοσιότητας που του αντιστοιχεί είναι πολύ σημαντικές και τις επικροτώ...
Και σε αυτό το μήνυμα δεν θα παραλείψω να τονίσω πόσο σημαντικές είναι οι επισημάνεις του Tzoumas.P στα θέματα της παιδείας.
Επίσης, δεν θα σταματήσω να δηλώνω την απορία μου για την έλλειψη προσφοράς παραγωγικών και κυρίως πρακτικών ιδεών απο όσους συμμετέχουν σε αυτόν τον δίαυλο επικοινωνίας.
Έχουμε ανάγκη Μίμη απο προτάσεις για νέα συστήματα και δομές για την νέα Ελλάδα..
Απο πολιτικαντολογία σίγουρα δεν έχουμε ανάγκη...
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΑΜΑΝΕΙΨΕΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΟΛΟΓΊΑ...
Ταυτόχρονα ούτε και η ΝΔ έχει ελπίδα σε αυτό το πλαίσιο λειτουργίας και τακτικών....
Το να μη μοιράζονται π.χ. τα χρήματα των δωρητών προς τους πυρόπληκτους, με διάφορα γραφειοκρατικά τερτίπια, είναι η κορύφωση αυτής της αθλιότητας.
Κορύφωση της αθλιότητας συνιστούν και οι τάχα φιλολαϊκές θέσεις της αριστεράς που δεν έστειλε δυο συνεργία εργατοτεχνιτών να κτίσουν δύο σπίτια τον Οκτώβρη... ως δείγμα καλής θέλησης ενός ανανεωτικού πνεύματος στη σημερινή πολιτική σκηνή...
Η κυρία Παπαρήγα και ο κύριος Αλαβάνος μόνο τα παράθυρα της Τηλεόρασης έψαχναν αποδεικνύοντας έτσι οτι είναι κατώτεροι των περιστάσεων...
Εσύ Μίμη καθηλώθηκες με την συγγραφή θέσεων και αντιπαραθέσεων, που είναι μεν αναγκαίες αλλά οχι επαρκείς για κάτι παραπάνω απο το επικοινωνιακό στάδιο. Οι θέσεις χρειάζονται και υλοποιήσεις και ως αντιπολίτευση έχετε μόνο την δυνατότητα δειγμάτων γραφής... Τη δυνατότητα δηλαδή να κινητοποιηθείτε θετικά και οχι μόνο σε αρνήσεις και διαδηλώσεις...
Γιατί δεν είδα Μίμη μια ομάδα να διαδηλώνει ενάντια στην απραξία που επικρατεί για του πυρόπληκτους της Ηλείας...;
Άφησε για λίγο την Κρήτη και κατέβα στην Πελοπόννησο.
Φρόντισε ακόμα και τώρα να διαμορφωθούν συνεργεία διεκπεραίωσης της γραφειοκρατίας (κινητά ΚΕΠ ή Κινητές Ομάδες Πάταξης της Γραφειοκρατίας - ΚΟΠΑΓ) που θα διαπεραιώνουν τις απαιτήσεις για την κατασκευή των νέων σπιτιών.
Σκέψου οτι δεν είναι ανάγκη να ανακατασκευασθούν τα παλαιά οικήματα. Είναι πολυ ποιο λογικό να κατασκευασθούν νέα όμορφα σπίτια αντι της πανάκριβης επανακατασκευής των παλαιών...
Έτσι ούτε παλιές άδειες χρειάζονται ούτε τίποτα... Πρέπει να τελειώσουν πλέον οι ανόητες γραφειοκρατικές δικαιολογίες ακόμα και του κυρίου Μολυβιάτη, που δηλώνει ανήμπορος απέναντι στην γραφειοκρατία του ΥΠΕΧΩΔΕ... ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΠΑΡΟΝΤΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΝΑ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ ΜΕΛΕΤΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ... EΙNAI ΔYNATON NA ZHTOYNTAI ΑΔΕΙΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΒΑΣΙΣΤΟΥΝ ΣΤΑ ΚΑΜΕΝΑ ΣΠΙΤΙΑ ... ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ;
Μιμη... Ποιον εμπαίζει η ΝΔ ΚΑΙ ΠΟΙΟΝ ΕΜΠΑΙΖΕΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ;
Επι τέλους Μίμη, πες τα αυτονόητα στην Βουλή και προθυμοποιήσου να μπεις μπροστά σε αυτή την ΔΙΑΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΠΕΙ Ο ΓΟΡΔΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΡΑΞΙΑΣ.
Πέστα στην Βουλή όπως θαρραλέα τα είπε στην ΚΕ της ΝΔ, ο Τατούλης;.
Δες και τις προεκτάσεις της ομιλίας του... σε μια νέα πολιτική σκηνή...
Πρακτικά ο άνθρωπος αυτός, αν και δεξιός, ανοίγει παράθυρο στη νέα πολιτική σκηνή, σε αυτήν που θα πρέπει να αποβλέπει και το ΠΑΣΟΚ... Μήπως είναι καιρός να ανανεώσουμε επι τέλους εκ βάθρων την δομή της πολιτικής σκηνής πριν εμφανισθούν και στην Ελλάδα τίποτα Μπερλουσκόνια πολιτικά εκτρώματα... ως αποθέωση της ΑΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
Μήπως είναι καιρός να φτιάξουμε ένα σύγχρονο κράτος που δεν θα εστιάζει στο ασφαλιστικό (στο μοίρασμα της φτωχής μας πίττας..) αλλά στην ανάπτυξη της παιδείας και της τεχνολογίας (στην δημιουργία και το μεγάλωμα της πίττας;)
Μήπως είναι καιρός να στήσουμε στην πυροπαθή Ηλεία το πρώτο ΧΩΡΙΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ;
Ναι Μιμη αυτή είναι μια καλή ιδέα...
Συσπείρωσε όσους μπορείς για να δημιουργήσουμε το πρωτο χωριό τεχνολογικών εφαρμογών για την οικολογία και την διάσωση του οικοσυστήματος της Πελοποννήσου.
Θα γίνει στην Ηλεία και σε διαβεβαιώ οτι αν η προσπάθεια είναι σοβαρή τα χρήματα θα βρεθούν με ευκολία...
Καλό ξεκίνημα...
Ξεκινήσαμε με ένα Όνειρο...
Το ακόλουθο κείμενο εστάλη στις εφημερίδες, Καθημερινή, Βήμα και Ελεύθερος Τύπος.
Κύριε Διευθυντά,
Ξεκινήσαμε με ένα Όνειρο...
Καταλήξαμε σε αυτό... «A suicide-bomb attack at the start of a marathon race in Sri Lanka killed 14 people, including the highways minister and some of the country's star athletes. The attack, blamed on the Tamil Tigers, also injured more than 90 people»
Οι ολυμπιακοί αγώνες κατάντησαν πεδίο αντιπαραθέσεων απο άτομα με πολιτισμικό επίπεδο που δεν αφήνει χώρο για την ιδέα και τον συμβολισμό του Ολυμπισμού.
Οι τάχα Θιβετιανές εκδηλώσεις, καταπληκτική αφορμή για αντικινεζικές εκδηλώσεις, αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου... Μια υστερική αντιασιατική εκστρατεία αλλότριων συμφερόντων...
Η δολοφονία αθώων και κυρίως αθλητών απο τους Tamil Tigers, πρέπει να αποτελέσει αφορμή για να ξεσηκωθούν όλοι όσοι αναριγούν στις αξίες και στα ιδεώδη του Ολυμπισμού, για να επιβάλουν το φως απέναντι στο σκοτάδι...
Είναι η δεύτερη φορά, μετά τα γεγονότα του Μονάχου, που έχουμε νεκρούς και η πρώτη σε τόση μεγάλη κλίμακα σε ολυμπιακά αθλήματα και τελετές...
Πρόκειται για τραγικό δείγμα βαρβαρισμού..
Οι Tamil Tigers έκαναν ένα τραγικό λάθος και θα είναι εις βάρος τους...
Εμείς, στην Ελλάδα, πρέπει να ξεκινήσουμε ενα αγώνα, οχι για να μαζεύουμε μετάλλια μέσω Ντόπας αλλά, για να διατηρήσουμε τον Ολυμπισμό στις αξίες που τον επέβαλαν ως παγκόσμιο ιδεώδες ειρήνης και συναδέλφωσης.
Πως έγινε "κλισέ" η γενιά των 700 €... Ενα σχόλιο...
Αγαπητέ Μιμη,
Θα επανέρχομαι και θα ξαναεπανέρχομαι εδώ διότι άνοιξες ένα μεγάλο και προκλητικό κεφάλαιο θέσεων με την τελευταία τοποθέτησή σου...
Καταπληκτικές οι επισημάνσεις του Tzoumas.P για την σοσιαλιστική και όχι εγωσιοσιαλιστική αντιμετώπιση της εκπαίδευσης στην ΤΣΕΧΙΑ.
Τα όσα αναφέρει και πολλά που δεν αναφέρει θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα εξαιρετικό μπούσουλα για την Ελλάδα και κυρίως για το πρόγραμμα παιδείας του ΠΑΣΟΚ, αν θέλει να έχει σοσιαλιστική χροιά και όχι ψευτοχροιά ή όπως επιμένω να λεω εγωσοσιαλιστική που είναι χειρότερη απο την καπιταλιστική διότι εκεί ξέρεις που πατάς και τι λες ενώ εδώ απο παντού σε παίρνουν τα βόλια και δεν έχεις πως να προφυλαχτείς...
Ειδικότερα το σύστημα της βαθμιαίας προσαρμογής των νέων στον εργασιακό χώρο με ειδικότητες και επίπεδο εφαρμογής ανάλογα με τα προσόντα τους άμεσα και οχι μετα απο περιόδους αφάνταστης χαλάρωσης και ανεργίας σε χρόνο που δεν αξιοποιείται στο παραμικρό η δυναμική τους... θα πρέπει να μελετηθεί με την ίδια ευρηματικότητα όπως το ασφαλιστικό.
Για την ακρίβεια η εκπαίδευση είναι σημαντικότερη υπόθεση και απο το ασφαλιστικό.
Οταν έχεις παιδεία και ανάπτυξη απο την χρήση του μυαλού και όχι του σώματος (βλέπε τουρισμός) τότε έχεις και χρήματα για να καλύψεις όλα τα καινά του οποιουδήποτε ασφαλιστικού...
Η λογική του να προετοιμάζονται τα παιδιά σε ιδιαίτερα κρατικά ή έστω ιδιωτικά κολέγια με την ταυτόχρονη κατάργηση των άθλιων φροντιστηρίων που αποβλέπουν μόνο στον πλουτισμό μιας αποτυχημένης κάστας εκπαιδευτικών, είναι ιδανική.
Εδώ είναι το πεδίο ελέγχου των μηνυμάτων και των αξιών της σοσιαλίζουσας νοοτροπίας του ΠΑΣΟΚ, με στοιχεία ελεύθερης οικονομίας για να υπάρχει και το κίνητρο.
Κανείς δεν δουλεύει Μίμη όταν ξέρει οτι το καλλίτερο που θα πετύχει είναι 40 % αύξηση μισθού μετα απο 35 χρόνια... (Ακόμα και ο Λένιν στην ΝΕΠ εφάρμοσε μισθολόγια με 32 διαβαθμίσεις...) Αυτός ο αχρείος λαϊκισμός των δυο πρώτων Παπανδρεικών κυβερνήσεων έβλαψε τον τόπο ανεπανόρθωτα δημιουργώντας τον ωχαδελφισμό της γενιάς μας, της γενιάς των 50+
Ας τα μαζέψουμε όμως Μιμη, ας τα μαζέψουμε για να τρέξουμε όπως πλέον είναι ανάγκη, με ταχύτητα και με αποτελεσματικότητα και ας δανειστούμε την πείρα των Τσέχων και των Εγγλέζων (διότι και αυτοί έχουν εξαιρετικά έξυπνο σύστημα εκπαίδευσης παρά τις ατέλειες του... )
Για την ακρίβεια και τα δυο συστήματα, το Αγγλικό και το Τσέχικο έχουν την ίδια ρίζα. Δημιουργήθηκαν μεσοπολεμικά ως αντίδοτα της μεγάλης μιζέριας του πρώτου πολέμου και τελειοποιήθηκαν τις δεκαετίες του 50 και του 60 το κάθε ένα με τις αποχρώσεις των πολιτικών επιρροών που επικρατούσαν. Και τα δυο έχουν ισχυρό σοσιαλιστικό πυρήνα με τις ανάλογες εκτροπές απο την διαφορετικότητα των πολιτικών συστημάτων των δύο χωρών.
Οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και ο Καναδάς ετοιμάζονται να μποϋκοτάρουν το συνέδριο του 2009 ενάντια στον Ρατσισμό...
Οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και ο Καναδάς ετοιμάζονται να μποϋκοτάρουν το συνέδριο του 2009 ενάντια στον Ρατσισμό...
Η πληροφορία προέρχεται απο Ισραηλινές πηγές ενώ η απόφαση πάρθηκε εδώ και μερικές εβδομάδες με στόχο να αποτύχει το συνέδριο ενάντια στον Ρατσισμό που θα γίνει το 2009 στο Durban.
Η συναπόφαση είναι αποτέλεσμα συνεργασίας μεταξύ της αμερικανίδας υπουργού εξωτερικών Condoleezza Rice και της ομολόγου της του Ισραήλ Tzipi Livni.
Προφανώς έθεσαν ως όρο οτι θα συμμετάσχουν μονό εάν δεν τεθεί ως θέμα στην επόμενη συνάντηση, η κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών και οι όποιες αντιπαλαιστινιακές θέσεις και πράξεις του Ισραήλ.
Οι Ισραηλινοί βέβαια ισχυρίστηκαν οτι στο προηγούμενο συνέδριο η τάση ήταν αντισιωνιστική...!!! απο παράγοντες που έχουν αντισιωνιστικές και αντιισραηλινές θέσεις...Τότε, στο συνέδριο του 2001, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ είχαν αποχωρήσει απο το συνέδριο.
Ήδη διάφορες σιωνιστικές οργανώσεις έχουν αρχίσει καμπάνιες ενάντια στο αντιρατσιστικό συνέδριο...
Περιέργως και ο Καναδάς συμμετέχει στις ενέργειες αυτές...
Οι ισραηλινοί ισχυρίζονται οτι τα Ηνωμένα Έθνη δεν κάνουν αρκετά για να τους προστατέψουν.
Διαβάζοντας τα παραπάνω ο κάθε λογικός άνθρωπος αναρωτιέται πολλά και ανομολόγητα αλλα σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ανεχθεί τα διπλά στάνταρτ των ισραηλιτών που απο την μια ενεργούν ως ανοιχτά Σιωνιστές και απο την άλλη θέλουν να μη κατηγορούνται ως Σιωνιστές...
Μήπως τρελαθήκανε εντελώς....; Λεω μήπως;
Πηγές:
http://www.haaretz.com/hasen/spages/971779.html
http://zionism-israel.com/israel_news/2008/04/israel-and-us-to-cooperate-regarding.html
Οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και ο Καναδάς ετοιμάζονται να μποϋκοτάρουν το συνέδριο του 2009 ενάντια στον Ρατσισμό...
Οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και ο Καναδάς ετοιμάζονται να μποϋκοτάρουν το συνέδριο του 2009 ενάντια στον Ρατσισμό...
Η πληροφορία προέρχεται απο Ισραηλινές πηγές ενώ η απόφαση πάρθηκε εδώ και μερικές εβδομάδες με στόχο να αποτύχει το συνέδριο ενάντια στον Ρατσισμό που θα γίνει το 2009 στο Durban.
Η συναπόφαση είναι αποτέλεσμα συνεργασίας μεταξύ της αμερικανίδας υπουργού εξωτερικών Condoleezza Rice και της ομολόγου της του Ισραήλ Tzipi Livni.
Προφανώς έθεσαν ως όρο οτι θα συμμετάσχουν μονό εάν δεν τεθεί ως θέμα στην επόμενη συνάντηση, η κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών και οι όποιες αντιπαλαιστινιακές θέσεις και πράξεις του Ισραήλ.
Οι Ισραηλινοί βέβαια ισχυρίστηκαν οτι στο προηγούμενο συνέδριο η τάση ήταν αντισιωνιστική...!!! απο παράγοντες που έχουν αντισιωνιστικές και αντιισραηλινές θέσεις...Τότε, στο συνέδριο του 2001, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ είχαν αποχωρήσει απο το συνέδριο.
Ήδη διάφορες σιωνιστικές οργανώσεις έχουν αρχίσει καμπάνιες ενάντια στο αντιρατσιστικό συνέδριο...
Περιέργως και ο Καναδάς συμμετέχει στις ενέργειες αυτές...
Οι ισραηλινοί ισχυρίζονται οτι τα Ηνωμένα Έθνη δεν κάνουν αρκετά για να τους προστατέψουν.
Διαβάζοντας τα παραπάνω ο κάθε λογικός άνθρωπος αναρωτιέται πολλά και ανομολόγητα αλλα σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ανεχθεί τα διπλά στάνταρτ των ισραηλιτών που απο την μια ενεργούν ως ανοιχτά Σιωνιστές και απο την άλλη θέλουν να μη κατηγορούνται ως Σιωνιστές...
Μήπως τρελαθήκανε εντελώς....; Λεω μήπως;
Πηγές:
http://www.haaretz.com/hasen/spages/971779.html
http://zionism-israel.com/israel_news/2008/04/israel-and-us-to-cooperate-regarding.html
Το πριμ και ο χρόνος αντιστροφής της τύχης...
Η επιστολή που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στο Blog του Μίμη Ανδρουλάκη στα πλαίσια ενος συνεχιζόμενου ηλεκτρονικού διαλόγου για τα καίρια πολιτικά θέματα της χωρας...
Αγαπητέ Μιμη,
δεν είμαι Καραμανλικός... αλλα ούτε λαϊκιστής.
Το κείμενό σου με «Το πριμ και ο χρόνος αντιστροφής της τύχης του Κώστα Καραμανλή» είναι άκρως λαϊκίστικο... απο αυτά της ευρείας κατανάλωσης για το μάζεμα ψηφοφόρων λογής-λογής που δεν σκέπτονται αλλα ακούν και ψελλίζουν πρόχειρες χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο κουβέντες...
Η σειρά των Πριμ που αναφέρεις, θα αφορούσε σχεδόν στο σύνολο της, τον κάθε Ελληνα Πρωθυπουργό...
Ας παμε για παράδειγμα στο Ασφαλιστικό:
Τα όσα αποφασίστηκαν είναι πολύ ποιο ήπια απο αυτά που έπρεπε να αποφασιστούν. Πρακτικά αποτελούν μέρος των θεμελίων του νέου συστήματος....
Όσοι εμπαίζουν τον λαό με διαφορετικές τοποθετήσεις ξέρουν οτι τον εμπαίζουν... ξέρουν οτι τον κοροϊδεύουν... ξέρουν οτι είναι λαϊκιστές... ξέρουν οτι υποθάλπουν την διαβρωμένη Ελληνική κοινωνία όπου το 1/4 περνά προκλητικά καλά, τα 2/4 μέτρια έως δύσκολα και το 1/4 ανυπόφορα... Το 1/4 που περνά καλά, έχει υιοθετήσει χυδαία επιδειξιακή νοοτροπία και σε διαβεβαιώ οτι δεν ανήκει στην Νέα Δημοκρατία αλλά στο πουθενά, ρίχνοντας τις ψήφους του κατά βούληση όταν και όποτε του «γουστάρει...»
Στην σημερινή ΝΔ υπάρχουν περισσότεροι βιοπαλαιστές απο ότι στο ΚΚΕ και η αλήθεια πρέπει κάποτε να λεχθεί διότι το ψέμα και η πολιτική σκοπιμότητα ξεπέρασαν κάθε όριο ενώ τα 4χ4 των ΚΚΕδων του καφενείου με γεμίζουν θλίψη και αηδία...
Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι τυχερός που δεν είναι στην εξουσία αυτή την περίοδο.
Δεν θα είχε τις δυνάμεις να σταθεί στα πόδια του διότι ενω η ΝΔ διατηρεί την συνοχή της, παρά τα οσα λέγονται, το ΠΑΣΟΚ την έχει χάσει εν μέρει αλλά αρκετά ώστε να μη μπορεί να παρουσιάσει σήμερα εθνική πολιτική γραμμή...
Έτσι θα αποτύγχανε παταγωδώς στο ασφαλιστικό αλλά και στο θέμα των Σκοπίων.
Να θυμίσω οτι το ασφαλιστικό θα περάσει απο πολλές ακόμα φάσεις έως ότου φθάσει στην τελική του μορφή..
Οι συνεχείς παρεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων δικών σου, περιλαμβάνουν κριτική που δεν αφορά το συμφέρον του λαού αλλά της δικής τους παρέας... αυτής των μηχανικών, των τραπεζικών κ.λπ.
Κανείς όμως δεν θα λαμβάνει υπ’οψιν τα συμφέροντα των επαγγελματικών ομάδων ή των φατριών, όπως των ΟΤΕτζιδων ή των ΔΕΗτζιδων που εξασφαλίζονται σήμερα απο το κράτος, σε βάθος χρόνου.
Δεν μπορείς Μιμη να παλεύεις με δύο μέτρα και δυο σταθμά.
Δεν μπορείς να μιλάς για μια ολιγαρχία (ποια είναι αυτή;) και να αποδέχεσαι τα συμφέροντα των διαφόρων επαγγελματικών και εργασιακών ελίτ.
Δεν είναι δυνατόν να υποστηρίζεις το απαράδεκτο καθεστώς των «τεμπέληδων πολυτελείας» της Τράπεζας της Ελλάδος...
Δεν είναι δυνατόν να θεωρείς οτι οι λιμενεργάτες μπορούν να δικαιολογούν μισθό 120.000 και βάλε...
Δεν είναι δυνατόν να δέχεσαι ότι το Κράτος θα χρηματοδοτεί με 16.000 € και βαλε... τον κάθε συνταξιούχο της ΔΕΗ ή με 13.000 € και βάλε... τον αντίστοιχο του ΟΤΕ.
Δεν είναι δυνατόν να αποδέχεσαι αυτή την αθλιότητα... Αυτή την προκλητική κοινωνική αδικία...
Επιτέλους Μιμη, τα σύκα-σύκα και η σκάφη-σκάφη.
Θα έλεγα μάλιστα οτι πρέπει να είσαι χαρούμενος που η ΝΔ αντέγραψε ιδέες σου... Σημαίνει ότι έχεις καλές ιδέες...
Για την βελτίωσή τους πάλεψε στην σημερινή βουλή και στην επόμενη κυβέρνηση.
Όμως οτι και αν λες και οτι και αν κάνεις παραμένει κενό γράμμα του λόγου εάν δεν κάνεις κτήμα σου πάνω απο όλα την Εξυγίανση και τον Εκσυγχρονισμό του Κρατικού Μηχανισμού και την Ανάπτυξη της χώρας.
Όλα τα άλλα συμπεριλαμβανομένου του Ασφαλιστικού και του θέματος των Σκοπίων, μπροστά στη Εξυγίανση και τον Εκσυγχρονισμό του Κρατικού Μηχανισμού και την Ανάπτυξη της Χώρας είναι φύκια για μεταξωτές κορδέλες...
Ανήκει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στην Κοινοβουλευτική Αριστερά;
Αγαπητέ Μιμη,
Διάβασα τον διάλογό σου με τον Φώτη Κουβέλη τον οποίο βρήκα ενδιαφέροντα διότι υπάρχουν σε αυτόν οι ρίζες του κακού και για τους δυο σας...
Θα επανέλθω προσδιορίζοντάς τες...
Εδώ αναφέρομαι στο περιεχόμενο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Ομοιάζει με το σώμα που αν και έχει προσβληθεί απο τον Καρκίνο, δεν δείχνει ακόμα τα συμπτώματα της αρρώστιας στον εξωτερικό παρατηρητή...
Για να διευκολύνω στη διάγνωση της αρρώστιας που προσπαθεί μια ψευτοκοινοβουλευτική παράταξη να μεταδώσει στον Ελληνικό λαό αριθμώ τις πολιτικές κινήσεις της αριστεράς (εντόσθια) που στηρίζουν τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α...
Κατόπιν εστιάζω σε δύο απο αυτά τα "εντόσθια" και με πιάνει ναυτία...
Εσένα Μίμη Ανδρουλάκη, τι σε πιάνει όταν τα διαβάζεις...;
1.Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά
2.ΔΗ.Κ.ΚΙ.
3.Διεθνιστική Εργατική Αριστερά
http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=998&Itemid=42
4.Ενεργοί Πολίτες
5.Κίνηση για την Ενότητα Δράσης της Αριστεράς
6.Κόκκινο
7.Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας
8.Λ.Ε.Υ.Κ.Ο.
9.Οικολογική Παρέμβαση
http://oikologiki-paremvasi.gr/blog/archives/148#more-148
10.Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας
11.Ανένταχτοι Αριστεροί του Χώρου Διαλόγου
Θα εστιάσω στην Διεθνιστική Εργατική Αριστερά
(http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=5&Itemid=6)
Αναφέρουν:
Οτι είναι σοσιαλιστική οργάνωση με αναφορά στον επαναστατικό μαρξισμό... (σχήμα οξύμωρο...) έχοντας ως διαφωτιστές και παράδοση τους Μαρξ, Ενγκελς, Λένιν, Τρότσκι, Λάξεμπουργκ και Γκράμσι... (Πούσε Ρόζα Λάξεμπουργκ να δεις τις τερατογενέσεις για τις οποίες δεν έφταιξες...;)
Και συνεχίζουν…
«Προτείνουμε ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ και όχι ρεφορμισμό
Ο καπιταλισμός δεν παίρνει διορθώσεις. Πρέπει να ανατραπεί με την εργατική δράση. Δεν υπάρχει κοινοβουλευτικός δρόμος προς μια τέτοια αλλαγή. Το κοινοβούλιο, ο στρατός, η αστυνομία, η δικαιοσύνη, όλο το αστικό κράτος λειτουργεί για να προστατεύει τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης. H εργατική τάξη θα χρειαστεί το δικό της κράτος...»
Μίμη, το Ελληνικό Κοινοβούλιο επιτρέπει τέτοιες διακηρύξεις σε κόμματα που επιλέγουν την κοινοβουλευτική οδό...;
Μίμη, γιατί, πίνοντας κρασί Βουργουνδίας, δεν μίλησες στον Φώτη Κουβέλη για αυτές τις αθλιότητες... γιατί...; Γιατί Μίμη Ανδρουλάκη δεν προστάτεψες το πολίτευμα της χώρας εκθέτοντας τα ψέματα ενός κόμματος που δεν πιστεύει στον κοινοβουλευτισμό...;
Για την Οικολογική Παρέμβαση
(http://oikologiki-paremvasi.gr/blog/archives/148#more-148)
Νομίζω οτι τα λόγια είναι περιττά...
